رويكرد معادلات ساختاري در تحليل ارتباط نظام راهبري شركت و ارزش در معرض خطر با تأكيد بر نقش مديريت ريسك و سرمايه فكري

ارزش در معرض خطر كه روشي براي اندازه‌گيري ريسك كاهش قيمت اوراق بهادار يا پرتفوي مالي است، يكي از مهم‌ترين معيارهاي ريسك بازار است كه به‌طور گسترده براي مديريت ريسك مالي توسط نهادهاي قانون‌گذار مالي و مديران پرتفوي به‌كاربرده مي‌شود. تحليل تاثير معيار هاي نظارتي نظام راهبري بر ارزش در معرض خطر به عنوان معيار ريسك با در نظر گرفتن نقش سرمايه فكري و مديريت ريسك با رويكرد تحليل ساختار با توجه به اهميت ارزش در معرض خطر به عنوان هدف اصلي پژوهش در نظر گفته شده است.بدين منظور از اطلاعات مالي 138 شركت فعال بين سال هاي 1390 الي 1397 به عنوان جامعه آماري استفاده شد.جهت آزمون فرضيه هاي پژوهش با استفاده از روش معادلات ساختاري و آزمون هاي تحليل عاملي تائيدي و آماره تي استفاده شد. نتايج تحقيق حاكي از تاثير نظام راهبري بر ارزش در معرض خطر و همچنين نقش تعديل گر مديريت ريسك بر ارزش در معرض خطر مي باشد.