بررسي تاثيرات تغيير اقليم بر پتانسيل استحصال آب از رطوبت هوا تحت سناريوهاي RCP4.5 و RCP8.5

استحصال آب از رطوبت هوا به عنوان يكي از روش‌هاي نوين و پايدار براي تأمين منابع آب در مناطق با كمبود منابع آب طبيعي و همچنين در شرايط وقوع خشكسالي از اهميت بالايي برخوردار است. با توجه به تاثيرپذيريِ كميت آب قابل استحصال از رطوبت هوا از تغييرات متغيرهاي جوي هواشناسي همچون دماي هوا، سرعت باد و رطوبت هوا، بنابراين پتانسيل استحصال آب از رطوبت هوا مي‌تواند به شدت تحت تاثير تغييرات اقليمي قرار بگيرد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي تغييرات پتانسيل استحصال آب از رطوبت هوا تحت سناريوهاي RCP4.5 و RCP8.5 از گزارش پنجم تغيير اقليم به انجام رسيده است. نتايج در دوره پايه نشان داد كه مدل‌هاي اقليمي از كارايي مناسبي براي بررسي پتانسيل استحصال آب از رطوبت هوا برخوردار مي‌باشند به‌طوري كه متوسط شاخص همبستگي در سطح ايستگاه‌هاي مطالعاتي بيش از 0.67 و مقدار شاخص خطاي RMSE به 1.83 ليتر بر متر مربع در روز به محدود شده است. علاوه بر اين پايش شرايط استحصال آب از رطوبت هوا تحت سناريوهاي اقليمي در دوره‌هاي آتي حاكي از وجود روند افزايشي در سطح اطمينان 95 درصد در مقدار آب قابل استحصال از رطوبت هوا است، چنانكه مقدار آماره آزمون ناپارامتري من‌كندال تحت سناريوهاي RCP4.5 و RCP8.5 در دوره‌هاي 2050-2026 و 2100-2076 بيش از 1.64 برآورد شده است. بطوركلي، براساس نتايج مشخص شد كه منطقه‌ي شمال-غرب محدوده مطالعاتي از بيشترين پتانسيل براي اجراي طرح‌هاي استحصال آب از رطوبت هوا برخوردار مي‌باشد. بنابراين با توجه به وقوع گرمايش جهاني در سال‌هاي اخير، افزايش نياز‌هاي آبي در بخش‌هاي مختلف و به تبع افزايش فشار بر منابع آب موجود، لزوم توجه به اين منبع آبي، برنامه‌ريزي و اقدام جدي به منظور كاربرد آن بيش از پيش احساس مي‌شود. نتايج تحقيق حاضر مي‌تواند در راستاي برنامه‌ريزي براي مديريت پايدار منابع آب تحت تاثير گرمايش جهاني مفيد باشد.