مراقبت آگاهانه از فرد مبتلا به ويروس كرونا از زبان بهبوديافتگان؛يك مطالعه كيفي در ايران

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، توصيف تجربه‌هاي بيماران بهبوديافته از كوويد 19 در مورد عوامل روانشناختي موثر بر بهبود آنان است. روش: اين مطالعه كيفي در سال 1399 انجام شد. روش جمع آوري داده ها مصاحبه هاي عميق نيمه ساختاريافته بود. مشاركت‌كنندگان بيماراني بودند كه از بيماري كرونا رهايي يافته و مايل به صحبت‌كردن درباره تجربه خود در طول بيماري بودند. نمونه گيري از 3 شهر گچساران، باشت و نورآباد انجام شد. رويكرد مورد استفاده در نمونه‌گيري، نمونه گيري با در نظر گرفتن هدف مطالعه  بود. داده ها به روش تحليل محتوا آناليز شد. مديريت كدهاي استخراج‌شده از طريق نرم افزار MAXQDA نسخه 10 انجام شد. يافته‌ها: در مجموع تعداد 15 مصاحبه با 8 زن و 7 مرد 23 تا 58 ساله انجام شد. تحليل صحبت‌هاي شركت كنندگان عوامل كمك كننده به بهبود سلامت روان بيماران مبتلا به كرونا منجر به شناسايي 305 كد شد كه در 2 طبقه اصلى شامل «بيمار مثبت انديش» و «اطرافيان همدل» و 9 طبقه فرعي طبقه بندي شد. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج اين تحقيق افكار و رفتار فرد مبتلا به كرونا و اطرافيان او (پرسنل و آشنايان) در سلامت روان و تسريع روند بهبود فرد مبتلا تاثير گذار است كه لازم است اطرافيان بيمار به آن توجه داشته باشند. يكي از مسئوليت‌هاي كادر درمان تدارك مشاوره هايي براي اطرافيان و پرستاران بيماران در خصوص افكار و رفتار بيمار و اطرافيان او است.