اثربخشي درمان هيجان ‌مدار بر تنظيم شناختي هيجان و استحكام من در بيماران قلبي - عروقي مبتلا به چاقي

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان هيجان‌مدار بر تنظيم شناختي هيجان و استحكام من در بيماران قلبي - عروقي مبتلا به چاقي ﺑﻮد.روش: روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه‌ي آماري عبارت بود از كليه‌ي بيماران قلبي- عروقي مبتلا به چاقي شهر تهران مراجعه‌كننده به بيمارستان شريعتي و شهيد رجايي در سال 1398 تا 1399 كه به روش نمونه‌گيري هدفمند 30 نفر از بيماران واجد شرايط انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (در هر گروه 15 نفر) جايگزين شدند كه هر گروه 3 نفر ريزش داشت و تعداد به 12 نفر تقليل يافت. گروه آزمايش، درمان هيجان‌مدار را در 8 جلسه‌ي 90 دقيقه‌اي دريافت كردند و گروه كنترل در ليست انتظار قرار داشتند. جمع‌آوري داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ي تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و كرايج (2007) و پرسشنامه‌ي استحكام من ماركستروم و همكاران (1997) انجام شد. تجزيه ‌و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-24 و آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر صورت گرفت.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه درمان هيجان‌مدار در افزايش استحكام من و تنظيم شناختي هيجاني مثبت (0.001 p) اثربخش بود و اثر پايداري بر اين متغيرها داشت. اثربخشي اين درمان بر تنظيم شناختي هيجاني منفي معنادار نبود (0.05 p).نتيجه‌گيري: با توجه به يافته­هاي به‌دست‌آمده مي­توان گفت كه درمان هيجان‌مدار رويكرد قابل اتكا و پايداري در بهبود شرايط روان‌شناختي بيماران قلبي- عروقي به‌خصوص استحكام من و تنظيم شناختي هيجاني مثبت است.