رابطۀ باورهاي جهان فرضي با اتخاذ رفتارهاي پيشگيرانۀ دانشجويان در قرنطينۀ كوويد 19

مقدمه: پژوهشگران مديريت بحران، مقياس جهاني فرضي (WAS) را براي نشان دادن تغييرات مفروضات براي پيش‌بيني خطرات سلامت روان بر اساس مدل جانوف-بولمن به كار مي‌برند. در طول بحران قرنطينه COVID-19، اتخاذ رفتارهاي پيشگيرانه در جامعه مستلزم درك مفروضات افراد در مورد جهان بود و اين امر ابتدا نيازمند بررسي ساختار عاملي مقياس جهان فرضي بود. روش: اين پژوهش از حيث هدف، كاربردي و از حيث گردآوري داده‌ها، توصيفي بود. از بين دانشگاه‌هاي فردوسي مشهد و اصفهان، 452 دانشجوي ۱۸ساله و بالاتر (245 زن) به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به مقياس جهان فرضي و پرسش‌نامه اتخاذ رفتارهاي پيشگيرانه پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از تحليل عاملي اكتشافي و تحليل رگرسيون گام‌به‌گام تجزيه‌ و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج تحليل عاملي اكتشافي نسبتاً رضايت‌بخش بود و با مدل اصلي جهان فرضي مطابقت داشت. در طول دوره قرنطينه، مفروضات دانشجويان درباره جهان، به طور معناداري با اتخاذ رفتارهاي پيشگيرانه همبستگي داشت. رگرسيون گام‌به‌گام نشان داد مفروضه‌هاي تصادفي نبودن و ادراك كنترل‌پذيري، اتخاذ رفتارهاي پيشگيرانه را پيش‌ بيني مي‌نمود. نتيجه‌گيري: قرنطينه و گسترش آن تأثيرات منفي بر سلامت روان را مي‌افزايد. اين يافته‌هاي قرنطينه COVID-19 با مفروضات قبلي مبني بر عدم تغيير اندازه‌گيري در يك نمونه و راه‌حل عامل همسو هستند و مي‌توانند به درك جهان فرضي دانشجويان در مواجهه با تروما و تغييرات شناختي مرتبط با آن در حوزه‌هاي پژوهش و عمل كمك كنند.