پيش بيني سبك زندگي ارتقاءدهنده سلامت براساس پذيرش و عمل با ميانجيگري نگراني تصوير بدني در زنان مبتلا به چاقي

مقدمه: ميزان پذيرش و عمل افراد در پديدآيي تصوير بدن و رفتارهاي ارتقادهنده سلامت در افراد تأثيرگذار است. هدف پژوهش حاضر پيش بيني سبك زندگي ارتقاءدهنده سلامت براساس پذيرش و عمل با ميانجيگري نگراني تصوير بدني در زنان مبتلا به چاقي بود. روش كار: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري پژوهش حاضر را زنان با شاخص توده بدني بالاتر از 30 مراجعه كننده به كلينيك هاي لاغري منطقه يك شهر تهران در سال 1402 تشكيل مي دادند. از ميان آن ها به روش نمونه گيري غير تصادفي و دردسترس، 245 تن انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه جمعيت شناختي، نيمرخ ﺳﺒﻚ زﻧﺪﮔﻲ ارﺗﻘﺎءدﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣتي (Health-Promoting Lifestyle Profile)، پرسشنامه پذيرش و عمل- نسخه دوم (Acceptance and Action Questionnaire–II) و سياهه نگراني تصوير بدن (Body Image Concern Inventory) استفاده شد. روايي ابزارها با استفاده از روايي محتوا به روش نسبت روايي محتوا و پايايي به روش همساني دروني با محاسبه ضريب آلفاكرونباخ اندازه گيري شد. داده ها با نرم افزار اس پي اس اس 24 و آموس نسخه 24 تحليل شد. يافته ها: پذيرش و عمل (β=0.252, P=0.001) سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت در زنان مبتلا به چاقي را پيش بيني مي كنند. نگراني تصوير بدن رابطه بين پذيرش و عمل (β=0.083, P=0.001) با سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت در زنان مبتلا به چاقي را ميانجيگري مي كند. نتيجه گيري: سبك زندگي ارتقاءدهنده سلامت براساس پذيرش و عمل با ميانجيگري نگراني تصوير بدني در زنان مبتلا به چاقي پيش بيني مي شود. لذا به متخصصان سلامت پيشنهاد مي شود در درمان چاقي و ارتقاي سلامت در زنان چاق بر پذيرش و عمل و تظاهرات آن ها از جمله تصوير بدن تمركز كنند.