پي‌جويي مقاومت به علف‌كش كلودينافوپ ‌پروپارژيل در توده‌هاي يولاف وحشي Avena ludoviciana مزارع گندم در برخي مناطق غرب و جنوب غرب ايران

بروز مقاومت به علف‌كش‌ها در علف‌هاي هرز يكي از عوامل تهديد كننده كاهش عملكرد در مزارع گندم ايران است. يك مطالعه گلخانه‌اي، در سال‌ 1401 در گلخانه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه كردستان به‌منظور بررسي مقاومت علف‌هاي هرز به علف‌كش‌هاي رايج در مزارع گندم آبي در برخي از شهرستان‌هاي غرب و جنوب غرب كشور شامل كامياران، دهگلان، سقز، سنندج، شوشتر، ايلام و كرمانشاه انجام گرديد. در پايان فصل رشد در مزارعي كه كشاورزان از كارايي علفكش‌ها در كنترل علف‌هاي هرز ناراضي و مشكوك به مقاومت بودند، اقدام به جمع‌آوري بذر گرديد، نتايج انجام غربال اوليه نشان داد كه از 44 توده مورد بررسي سه توده يولاف وحشي به علفكش كلودينافوپ‌ پروپارژيل، مقاوم بودند. نتايج حاصل از بررسي تاثير شش علف‌كش‌ مورد كاربرد در گندم روي توده‌هاي مقاوم به كلودينافوپ ‌پروپارژيل نشان داد كه همه آن‌ها به‌طور قابل توجهي به دو علف‌كش سولفوسولفورون و مزوسولفورون+ يدوسولفورون+ ديفلوفنيكان حساس‌تر بودند كه نشان دهنده وجود مقاوت عرضي منفي در اين توده‌ها مي‌باشد. از دلايل وجود مقاومت عرضي منفي در توده‌هاي مقاوم به كلودينافوپ شايستگي به مراتب كمتر اين توده‌ها، نسبت به توده‌هاي حساس است. از پديده مقاومت عرضي منفي در علف‌هاي هرز مقاوم به كلودينافوپ مي‌توان به‌عنوان يك نقطه ضعف در اتخاذ استراتژي‌هاي مديريت علف‌هاي هرز مقاوم به اين علف‌كش بهره جست.