اثربخشي مداخلات رواني - اجتماعي مبتني بر شواهد بر عود علائم نوجوانان با اختلالات طيف دوقطبي: يك مطالعه مروري نظام‌مند

مقدمه: با توجه به مشكلات تنظيم هيجان و مهارت‌هاي اجتماعي در نوجوانان با اختلالات طيف دوقطبي، يكي از روش‌هايي كه مي‌تواند به اين نوجوانان كمك نمايد، مداخلات رواني - اجتماعي است. بنابراين، هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي مداخلات رواني - اجتماعي مبتني بر شواهد بر عود علائم نوجوانان با اختلالات طيف دوقطبي بود. روش بررسي: در پژوهش حاضر با جستجو در پايگاه سرعنوان‌هاي موضوعي پزشكي (MeSH) كليدواژه‌هاي Psychosocial intervention، Recurrence، Bipolar disorder، Bipolar and related disorders، Adolescent انتخاب و در متون موجود در پايگاه‌هاي اطلاعاتي انگليسي نظير Scopus، PsycINFO، PubMed، Web of Science و Google Scholar در بازه زماني 2008 (از ماه مارس) تا 2023 (تا ماه دسامبر) مورد جستجو قرار گرفتند. در اين مطالعه از راهنماي گزارش‌دهي مطالعات مروري نظام‌مند پريزما (PRISMA) استفاده شد. نتايج: نتايج پژوهش‌هاي انجام شده حاكي از وجود مشكلاتي در برنامه خواب، تنظيم هيجان، عملكرد اجتماعي و مهارت حل‌مسئله اين نوجوانان است. اگرچه مداخلات دارويي خط مقدم درمان شيدايي است اما مداخلات رواني - اجتماعي با به‌كارگيري الگوهايي مانند آموزش رواني، درمان شناختي - رفتاري متمركز بر فرزند و خانواده، رفتار درماني ديالكتيكي، و ريتم درماني بين‌فردي و اجتماعي به فرايند پايداري درمان كمك كرده و به عدم بازگشت علائم اختلال به‌طور موثري كمك مي‌كند. نتيجه‌گيري: درمان رواني - اجتماعي زودهنگام، همراه با مداخله دارو درماني مي‌تواند با تجهيز نوجوانان و خانواده‌هايشان به دانش و مهارت‌هايي براي ارتقاي درك و مديريت اختلال، تأثير منفي علائم را كاهش داده و منجر به بهبود نتايج كوتاه‌مدت و بلندمدت شود.