بررسي عوامل موثر بر همكاري در ادامه درمان در بيماران كانديد درمان غيرجراحي پريودنتال مراجعه كننده به دانشكده دانپزشكي يزد در سال 1402

مقدمه: با توجه به اهميت درمان حمايتي پريودنتال در حفظ طولاني‌مدت دندان‌ها و پيشگيري از عود پريودنتيت، هدف از اين مطالعه شناسايي عوامل موثر بر همكاري بيماران در ادامه درمان پريودنتال بوده است. روش بررسي: اين مطالعه مقطعي بر روي 233 بيمار مراجعه‌كننده به بخش‌هاي پريودنتيكس و سلامت دهان و دندانپزشكي اجتماعي و كانديداي درمان غيرجراحي پريودنتال انجام شد. داده ها با استفاده از پرسش‌نامه محقق ساخته روا و پايا جمع‌آوري شد و ارتباط بين ويژگي‌هاي دموگرافيك و برخي از عوامل تأثيرگذار بيروني و دروني احتمالي با حضور بيماران در اولين جلسه پيگيري بررسي شد. نتايج: تنها 39 درصد بيماران در اولين جلسه پيگيري شركت كردند. تمايل دروني قبلي بيماران به شركت در جلسات پيگيري با همكاري آن‌ها رابطه آماري معناداري داشت (0/001(P =. متغيرهاي سن، جنس، سطح تحصيلات، وضعيت اقتصادي ، نوع اشتغال و سيگاري بودن بيماران، ارتباط معني‌داري با پيگيري درمان نشان ندادند. هيچ يك از عوامل مورد بررسي نظير كمبود وقت، كيفيت ارتباط متقابل دندانپزشك و بيمار، رضايت از درمان، ارائه دستورالعمل‌هاي بهداشتي توسط دندانپزشك و توضيح عواقب عدم ادامه درمان براي بيمار بر احتمال پايبندي بيمار به ادامه درمان تاثيري نداشت. نتيجه‌گيري: هيچ عامل قطعي براي افزايش ميزان همكاري بيماران وجود ندارد و لازم است با روش‌هاي مداخله‌اي مختلف، انگيزه دروني بيمار به نحوي كه اهميت شركت در جلسات پيگيري براي وي روشن شود، افزايش يابد.