نگرشي تطبيقي بر ميزان تحقق تاب‌آوري شهري براساس واقعيات و تصورات در 3 بافت قديمي، مياني و جديد شهر قزوين

زمينه و هدف بحث تاب‌آوري شهري امروزه مهم‌ترين بحث در ساماندهي شهرها محسوب مي‌شود. شهر تاب‌آور، شهري است كه براي آماده شدن و پاسخ‌گويي به همه گونه مخاطرات طبيعي و انساني، ناگهاني و كند، مورد انتظار و غيرمنتظره ارزيابي، برنامه‌ريزي و اقدام مي‌كند. حال اين موضوع با وجود تنوع بافتي در يك شهر اهميت بيشتري مي‌يابد، زيرا بايد با‌توجه‌به ويژگي‌هاي هر بافت تمهيدات خاصي ازنظر تاب‌آوري مدنظر قرار گيرد. همچنين توجه به نظر ساكنين كه اصلي‌ترين مالكين شهرها هستند بايد در تاب‌آور كردن شهرها مدنظر قرار گيرد.حال مهم‌ترين هدف تحقيق حاضر اين است كه تفاوت‌هاي موجود در بافت جديد، مياني و قديم در شهر قزوين بررسي كند و وجود ارتباط معناداري بين واقعيات (شاخص‌هاي عيني) وتصورات (شاخص‌هاي ذهني) در‌زمينه تاب‌آوري شهري در شهر قزوين را تعيين كند.روش نمونه موردي موردمطالعه در اين تحقيق شهر قزوين است. اين پژوهش از نوع كاربردي و روش آن توصيفي‌تحليلي است و به‌منظور بررسي تفاوت ميان بافت جديد، مياني و قديم از آزمون كروسكال واليس استفاده ‌شده و به‌منظور سنجش ارتباط بين واقعيات و تصورات از ضريب همبستگي پيرسون استفاده ‌شده است.يافته ها يافته‌هاي اين تحقيق بيانگر آن است كه در ابعاد نهادي، كالبدي، اجتماعي و اقتصادي جز در برخي از شاخص‌ها بافت جديد وضعيت به‌مراتب بهتري نسبت به ساير بافت‌ها دارد و ساير بافت‌ها نيازمند رسيدگي در‌زمينه تاب‌آوري شهري هستند. همچنين مشخص شد در شهر قزوين ارتباط معناداري بين نظر مردم و عينيات در‌زمينه تاب‌آوري وجود دارد. نتيجه گيري نتايج مربع كاي در آزمون كروسكال واليس نمايشگر آن بود كه تفاوت معناداري در‌زمينه تاب‌آوري شهري در بافت جديد، مياني و قديمي شهر قزوين وجود دارد. همچنين ضرايب مثبت و معنادار ضريب اسپيرمن نشانگر آن بود كه ارتباط معناداري بين شاخص‌هاي عيني و ذهني تاب‌آوري شهري وجود دارد. نتايج اين تحقيق مي‌تواند در شهرداري قزوين و ساير نهادهاي مرتبط با مديريت بحران استفاده شود.