بررسي رابطه بين سرمايه فكري، ثبات و ريسك ‌پذيري در بانك ‌ها

سرمايهٔ فكري تلاش براي استفادهٔ مؤثر از دانش به‌عنوان محصول نهايي در مقابل اطلاعات به‌عنوان مادهٔ خام است و يكي از منابع حياتي توسعهٔ بهره‌وري و عملكرد بانك‌هاست. طبق ديدگاه مبتني‌ بر سرمايهٔ فكري و ديدگاه مبتني‌بر منابع، سرمايه‌هاي فكري تنها منابع راهبردي هستند كه سازمان را قادر به خلق ارزش و در نتيجه ايجاد مزيت رقابتي برتر و پايدار مي‌كنند. هدف اين پژوهش بررسي رابطه بين سرمايهٔ فكري، ثبات بانك، و ريسك‌پذيري در بانك‌هاي پذيرفته‌شده در بورس تهران است. حجم نمونه شامل ۱۲ بانك است كه براي بررسي فرضيهٔ‌ پژوهش اطلاعات هفت‌سالهٔ اين بانك‎ها طي سال‌هاي ۱۳۹۴-۱۴۰۰ موردمطالعه قرار گرفته است. از نرم‌افزار EViews براي بررسي و تحليل داده‌هاي اين پژوهش استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد بين سرمايهٔ فكري و ثبات بانك‌ها در بانك‌هاي پذيرفته‌شده در بورس تهران، و نيز بين سرمايهٔ فكري و ريسك‌پذيري در بانك‌هاي پذيرفته‌شده در بورس تهران رابطهٔ معناداري وجود دارد. اين نتايج مي‌تواند بانك‌ها را در طراحي و بهره‌گيري از سياست‌هاي هدفمند دربارهٔ سرمايهٔ فكري بانك‌ها ياري رساند و اين امر باعث مي‌شود ثبات بانك‌ها افزايش يابد.