پيامدهاي سياسي و اجتماعي امنيتي ‌شدن اعتراضات در جمهوري اسلامي ايران

هدف پژوهش حاضر بررسي پيامدهاي سياسي و اجتماعي امنيتي‌شدن اعتراضات در جمهوري اسلامي ايران است. امنيتي‌شدن فضاي اعتراضات توسط دستگاه‌هاي اجرايي و امنيتي نظام سياسي، خود يكي از عواملي است كه پيامدهاي سياسي و اجتماعي بسياري براي دولت‌ها دارد؛ از‌اين‌رو لازم است نخست آسيب‌شناسي شود كه اين پيامدها چيست و چگونه بر كارامدي نظام‌هاي سياسي تأثيرگذار است؟ سپس بايستي راه‌حلي براي برون‌رفت از اين مسئله‌ يافت. بررسي‌هاي اين پژوهش بر مبناي توصيفي-تحليلي و طبق چهارچوب مكتب كپنهاك نشان مي‌دهد كه پيامدهاي امنيتي اعتراضات نه ‌فقط خشم و بي‌اعتمادي مردم به مسئولان، بلكه به ارزش‌هاي بنيادين جامعه همچون اعتقادات ديني را نيز افزايش داده است. در كنار پيامدهاي سياسي و اجتماعي، امنيتي‌شدن اعتراضات براي كشور پيامدهاي اقتصادي نيز در پي دارد. در‌نهايت مي‌توان گفت در جمهوري اسلامي ايران، امنيتي‌سازي اعتراضات به‌عنوان ابزاري جهت سوءاستفاده برخي افراد كه منافعشان در سركوب و سكوت مردم است، تبديل شده‌ و هر نهادي در شرايط بحراني، با امنيتي‌كردن فضا، خشم معترضان را بيشتر و آنها را تحريك كرده است و مردم را در مقابل يكديگر و نظام سياسي قرار مي‌دهد. در اين موقعيت نظام سياسي، يكي از مهم‌ترين ابزارهاي مشروع، ولي خارج از قانون خود را براي مواقع بحراني از دست داده و ديگر نمي‌تواند با استفاده از سرمايه‌هاي اجتماعي، پشتيباني مردم را هنگام تهديد امنيتي داشته باشد. در نتيجه آتش اعتراضات مي‌تواند پايه‌هاي نظام سياسي ايران را تهديد و به نابودي كشاند.