تأثير بازي‌وارسازي بر عملكرد حل مسئله، انگيزه و درگيري در درس رياضي دانش‌آموزان دختر چهارم ابتدايي منطقۀ شاهين‌شهر استان اصفهان

امروزه ارتقاي كيفيت آموزش‌وپرورش، ضرورتي بسيار مهم محسوب مي‌شود كه به‌دلايل متعددي همچون كاهش بودجه، نبود امكانات آموزشي مناسب، پايين‌بودن سطح دانش و مهارت دانش‌آموختگان، مطالب گستردۀ كتاب‌ها، يكنواختي در كلاس درس و بي‌انگيزه‌بودن دانش‌آموزان مورد توجه دولت، مردم و همچنين، معلمان قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير بازي‌وارسازي بر عملكرد حل مسئله، انگيزه و درگيري در درس رياضي دانش‌آموزان دختر چهارم ابتدايي منطقۀ شاهين‌شهر استان اصفهان در سال تحصيلي 1401- 1400 انجام گرفت. اين پژوهش از نوع كاربردي بوده و روش آن شبه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون‌ـ‌پس‌آزمون با گروه كنترل است. جامعۀ آماري، تمام دانش‌آموزان كلاس چهارم منطقۀ شاهين‌شهر بوده است. روش نمونه‌گيري نيز از نوع تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي است كه درنهايت30 دانش‌آموز به‌صورت تصادفي در دو گروه كنترل (15 نفر) و آزمايش (15 نفر) قرار گرفتند. به‌منظور گردآوري داده‌ها، از آزمون محقق‌ساختۀ سنجش حل مسئلۀ دانش‌آموزان در درس رياضي فصل كسرها پايۀ چهارم ابتدايي، پرسشنامۀ انگيزش يادگيري( Hu et al, 2016) و پرسشنامۀ درگيري تحصيلي  Reeve,) 2013) استفاده شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي و به‌كمك نرم‌افزار SPSS-23 تحليل شد. نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيري نشان داد بازي‌وارسازي بر عملكرد حل مسئله، انواع انگيزه و درگيري تحصيلي دانش‌آموزان پايۀ چهارم ابتدايي مؤثر بوده است (0/05 p). باتوجه‌به نتايج به‌دست‌آمده، مي‌توان گفت كه بازي‌وارسازي بر عملكرد حل مسئله، انگيزۀ سطحي، انگيزۀ پيشرفت و انگيزۀ عميق و همچنين، بر انواع درگيري تحصيلي (درگيري رفتاري، شناختي، عاطفي و عاملي) دانش‌آموزان پايۀ چهارم ابتدايي در درس رياضي تأثير مثبت دارد. باتوجه‌به اين نتايج، پيشنهاد مي‌شود معلمان بازي‌وارسازي را به‌عنوان يكي از راهبردهاي مؤثر در آموزش رياضيات در اين پايه به كار بگيرند.