تعيين پارامترهاي برهم‌كنش مدل‌هاي ضريب‌فعاليت در استخراج مايع ـ مايع با بهينه‌سازي توده ذره ها

به تازگي روش‌هاي بهينه‌سازي فرا ابتكاري به طور گسترده در محاسبه هاي تعادل فازي مورد استفاده قرار گرفته است. از بين اين روش‌ها، مي‌توان از الگوريتم بهينه‌سازي توده ذره هاي (PSO) براي محاسبه پارامترهاي برهم‌كنش دوتايي مدل‌هاي ضريب فعاليت در سامانه‌هاي تعادلي استفاده كرد. در اين مطالعه، با استفاده از الگوريتم بهينه‌سازي توده ذرهها، پارامترهاي برهم‌كنش 5 مدل‌ (مارگولس 2-پارامتري، مارگولس 3-پارامتري، ويلسون، NRTL و UNIQUAC) براي 20 سامانه تعادلي سه‌جزئي (آب + اسيدهاي كربوكسيليك + حلال‌هاي آلي) شامل 126 خط رابط محاسبه شد.  مقدار پارامترهاي برهم‌كنش دوتايي اين مدل‌ها به همراه ميانگين انحراف مربع ريشه (RMSD)  گزارش شد. مقدار ميانگين RMSD سامانه‌ها به‌ترتيب مدل‌هاي يادشده 0.0294 ، 0.0041 ، 0.0114 ، 0.0016 و 0.0034 شد. نتيجه ها بيانگر اين است، به‌جز مدل مارگولس 2-پارامتري، ديگر مدل‌ها دقت به نسبت مناسبي دارند. با مقايسه ميانگين RMSD مقاله ها در مدل‌هاي NRTL و UNIQUAC مقدارها به ترتيب مدل‌ها از 0.0124 و 0.0181 به 0.0016 و 0.0034 بهبود يافته‌اند.