تأثير روش‌هاي سنتز تلقيح تر و سل - ژل و حضور هيدروكربن‌هاي رقابتي بر اكسايش دي‌بنزوتيوفن در حضور نانوكاتاليست تيتانيا - سيليكا

فرآيند گوگردزدايي اكسايشي به كمك كاتاليست‌هاي هتروژن به عنوان يك روش مكمل نويدبخش براي فرايند گوگردزدايي هيدروژني از سوخت‌هاي هيدروكربني مايع جهت حذف تركيبات گوگردي مقاوم آنها به شمار مي‌رود. در اين پژوهش كاتاليست تيتانيا - سيليكا با بارگذاري 10 درصدوزني تيتانيا به عنوان فاز فعال، با دو روش ساخت كاتاليست‌ها يعني سل - ژل و تلقيح تر سنتز شده و عملكرد آنها در فرآيند گوگردزدايي اكسايشي دي بنزوتيوفن مورد بررسي و مقايسه قرارگرفتند. گوگردزدايي اكسايشي در دماي پايين C° 50 و فشار اتمسفريك و نسبت مولي 5= O/S و مقدار كاتاليست مصرفي 0.03 گرم در 3  گرم سوخت است. به منظور شناسايي بهتر ويژگي‌هاي فيزيكي - شيميايي كاتاليست‌ها و يافتن رابطه ساختار با عملكرد آنها از آناليزهاي تعيين مشخصات مانند جذب و دفع نيتروژن، تبديل فوريه مادون قرمز، فلورسانس پرتو ايكس پراش پرتو ايكس بهره گرفته شد.  با مقايسه ي عملكرد نمونه هاي كاتاليستي  مشخص شد كه ميزان تبديل دي بنزوتيوفن در حضور كاتاليست تهيه شده به روش سل - ژل بيشتر بوده به گونه‌اي كه قادر بود در مدت زمان كوتاه 30 دقيقه پس از شروع واكنش به تبديل 100 درصد دي بنزوتيوفن دست يابد. در ادامه تأثير حضور تركيبات رقابت كننده نيتروژن‌دار (ايندول و كوئينولين) و اولفيني (سيكلوهگزن) بر روي فرايند گوگردزدايي اكسايشي دي‌بنزوتيوفن با كاتاليست بهينه مورد ارزيابي قرار گرفت. بيشترين و كمترين تأثير منفي به ترتيب براي سيكلوهگزن و كوئينولين مشاهده شد.