بررسي آزمايشگاهي تاثير نانوذره‌هاي TiO2 و Fe2O3 بر جذب/ واجذب CO2

در اين مطالعه، از دو نانوذره TiO2 و Fe2O3  به منظور افزايش بازده فرآيند جذب و واجذب كربن دي اكسيد بهره گيري شده است. بر اين اساس، دو نانوذره ذكر شده در كسر وزني هاي مختلف و با به كار گيري محلول متيل دي اتانول آمين با كسر وزني 10 درصد، در فرآيند جذب و واجذب در يك برج حباب دار مورد مطالعه قرار گرفتند. در اين راستا، ضمن بررسي پايداري نانوسيالات با استفاده از آناليز Zeta potential ، نتايج تجربي بدست آمده براي فرآيند جذب و واجذب كربن دي اكسيد در حضور نانوذره‌هاي ذكر شده، گزارش شد. نتايج بدست آمده نشان داد كه هرچند هر دو نانوذره در بهبود بازده فرآيند جذب به‌طور موثري عمل كردند، با اين حال نانوسيال TiO2 با كسر وزني 0.1 % به دليل پايداري بالا، حداكثر بازده را ارايه كرد، به‌طوري‌كه سرانجام منجر به افزايش ميزان جذب كربن دي اكسيد تا 28.4 % نسبت به حلال پايه شد. علاوه بر اين بررسي هاي صورت گرفته در فرآيند احيا نشان داد كه هرچند ماهيت فلزي نانوذره‌هاي Fe2O3 در افزايش بازده واجذب كربن دي اكسيد به ميزان چشمگيري اثرگذار بوده است، اما پايداري پايين تر آن ها نسبت به نانوذره‌هاي TiO2 سرانجام منجر به تاثير كمتر آن ها در فرآيند احيا شد بر اين اساس نتايج بدست آمده نشان داد كه بازده واجذب كربن دي اكسيد در حضور نانوذره‌هاي TiO2 با كسر وزني 0.05 % به ميزان 25.8 % و در حضور نانوذره‌هاي Fe2O3 با كسر وزني  0.05 % به ميزان 28.5 % در دماي 70 درجه سلسيوس بوده است.