نانو حامل هاي پايه كيتوسان براي رهايش داروي ضد سرطان كوركومين: مطالعه مروري

داروي كوركومين يك پلي فنول زرد رنگ است كه عمدتا از گياه كوركوما لانگا و همچنين از چندين عضو ديگر خانواده زنجبيل، استخراج مي شود. براي غلبه بر حلاليت آبي و فراهمي زيستي ضعيف داروي كوركومين، تأكيد بر ويژگي‌هاي عملكردي آن و گسترش كاربردهاي آن در صنايع دارويي به طور گسترده،  بسياري از سيستم‌هاي نانومقياس براي بارگذاري و رهايش دارو استفاده شده‌اند. در طي چندين دهه، كيتوسان به عنوان يك زيست پليمر طبيعي به طور گسترده اي مورد استفاده قرار گرفته است. به دليل ماهيت پلي كاتيوني، زيست تخريب پذيري، زيست سازگاري، غير سمي بودن و غير آلرژي زا بودن آن مورد مطالعه قرار گرفت. اصلاح كيتوسان براي كاربردهاي گوناگون مي تواند به راحتي با توجه به گروه هاي فعال فراوان (NH2 و OH) در زنجيره اصلي به دست آيد. رهايش كنترل شده دارو به منظور حفظ غلظت درماني بهينه دارو در خون است كه باعث افزايش ماندگاري و مدت فعاليت داروهاي با نيمه عمر كوتاه  مي شود. رهايش كنترل شده دارو موجب مي شود كه سرعت رهايش دارو براي داروهاي با رهايش طولاني،  مدت قابل پيش بيني و تكرار پذير داشته باشد.  بنابراين  توسعه سيستم هاي كلوئيدي براي كپسوله سازي ورهايش كوركومين يك استراتژي اميدواركننده براي غلبه بر محدوديت هاي رهايش دارو  مي باشد. در اين پژوهش، به بررسي نانوحامل هاي بر پايه كيتوسان و خواص فيزيكي و شيميايي، مانند بار سطحي، ريخت شناسي، نيروي محركه كپسولاسيون، و مشخصات رهايش، پرداخته مي شود كه اين ويژگي‌ها عملكرد نانوحامل‌هاي بر پايه كيتوسان را براي كاربردهاي دارويي تعيين مي‌كنند.