مبناي حكم ثبوت قصاص در جنايات نسبت به جنين منجر به ايجاد آثار پس از تولد

طبق تبصره ماده ۳۰۶ قانون مجازات مصوب سال ۱۳۹۲، مي‌توان مرتكب جنايات نسبت به جنين، منجر به ايجاد آثار پس از تولد را قصاص كرد؛ در حالي كه طبق ماده، جنايات عليه جنين قصاص ندارد. اين نكته سبب ايجاد اين سؤال مي‌شود كه آيا تناقضي ميان ماده و تبصره وجود دارد؟ و همچنين دليل و مبناي ثبوت قصاص در موضوع تبصره با توجه به اشكالات و خلاء هاي آن مورد سؤال جدي است. اين پژوهش توصيفي- تحليلي و گردآوري اطلاعات آن كتابخانه‌اي است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه ماده و تبصره متناقض نيستند و وضع آن‌ها بر مبناي يك قول فقهي و برخي صورت‌ هاي جنايت بوده ‌است. گرچه وضع ماده 306 و تبصره آن اقدامي نوين در توجه به جنايات ايجادكننده آثار پس از تولد است كه ثمره‌اش پيشگيري از جرم و تقويت جنبه بازدارندگي قانون مي‌باشد، ولي بايد نسبت به رفع اشكالات تبصره و از بين بردن مغايرت‌ها اقدام شود و خلأهاي آن مورد توجه قرار گيرد.