بررسي عوامل مستعد كننده حفره خشك به دنبال كشيدن دندان‌هاي مولر فك بالا و فك پايين: بروز، ميزان ارتباط متغير‌ها و مقايسه دو فك

زمينه و هدف: حفره خشك يكي از شايع‌ترين عوارض پس از كشيدن دندان مي‌باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي ارتباط تعدادي از عوامل مستعد كننده حفره خشك با اين عارضه در همه دندان‌هاي مولر فك بالا و فك پايين و سنجش بروز آن بود، همچنين به مقايسه دو فك پرداختيم.روش بررسي: در مجموع 150 بيمار در سال 1399 در شهر زاهدان وارد اين مطالعه شدند كه به صورت توصيفي-تحليلي و مقطعي انجام شد. پرسشنامه‌اي شامل دو بخش طراحي شد: در بخش اول سن، جنس، حضور بيماري سيستميك، مصرف سيگار، مصرف قرص‌هاي ضد بارداري و مصرف آنتي بيوتيك بررسي گرديد. در بخش دوم اطلاعات مربوط به سختي جراحي بر مبناي مدت زمان جراحي و تعداد كارپول‌هاي بي‌حسي مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت اطلاعات توسط آزمون‌هاي آماري Chi-square و كروسكال واليس مورد تحليل قرار گرفتند.يافته‌ها: بروز حفره خشك 25.3% بود. مصرف سيگار، مصرف قرص‌هاي ضد بارداري، سختي جراحي و تعداد كارپول‌هاي بي‌حسي فاكتورهايي بودند كه با افزايش معني‌دار در ميزان حفره خشك ارتباط داشتند (0.05≥P). سن، جنس، بيماري سيستميك كنترل شده و مصرف آنتي بيوتيك سيستميك در دو هفته قبل از جراحي با شيوع حفره خشك ارتباطي نداشتند (0.05 P). همچنين ميزان شيوع حفره خشك در فك بالا و فك پايين براساس مصرف سيگار، سختي جراحي و تعداد كارپول بي‌حسي تفاوت معني‌داري با هم داشتند (0.05≥P).نتيجه‌گيري: پيشنهاد مي‌شود در جراحي خارج كردن دندان، گروه‌هاي در معرض خطر بروز استئيت آلوئولار شناسايي شده و اقدامات لازم قبل، حين و پس از جراحي به منظور كاهش احتمال بروز آن صورت بگيرد.