نقدي بر كتاب ساغر بلورين

ديوان خاقاني، يكي از متوني‌است كه درك آن نيازمند تلاش ذهني است؛ دشواري شعر خاقاني از يك جهت و تدريس آن در دوره‌هاي مختلف رشته زبان‌وادبيات فارسي از جانب ديگر، موجب اقبال شارحان به شرح آن شده‌است و شرح‌ها و گزيده‌هايي چند از آن منتشر شده‌است. يكي از اين كتاب‌ها، كتابي است با عنوان «ساغر بلورين». اين كتاب توسط آقاي احمد غني‌پورملكشاه نوشته‌شده‌است و انتشارات تيرگان براي اوّلين بار آن را در سال 1399، منتشر كرده‌‌است.در كنار جوانب پسنديدۀ اين كتاب، اشكالاتي چند به آن وارد شده‌است.اشكالات راه يافته به كتاب فراوانند و بررسي دقيق و كامل همۀ آنها در يك مقاله نمي‌گنجد؛ از‌اين رو، مهم‌ترين موارد انتخاب و بررسي شده‌اند. اشكالات معنايي برخي از ابيات، استفاده پر شمار از آثار ديگران بدون ارجاع به آنها، اشكالات نگارشي، اشارات نادرست، تغييرات غير موجه در متن اشعار، پيروي نكردن از شيوه دقيق و علمي در نگارش و مستندسازي و معرفي فهرست منابع، معرفي نكردن شيوه شرح و ديگر بايسته‌هاي نگارش كتاب از جمله مواردي است كه در رديف ايرادات كتاب قرار مي‌گيرند.ضمن بررسي دقيق موارد ياد شده، در نهايت با نشان دادن لغزش‌هاي فراوان راه‌يافته به كتاب، به اين نتيجه مي‌رسيم كه كتاب نيازمند ويرايش جدي است و اين اشكالات به طور محسوسي بر جايگاه علمي كتاب سايه‌انداخته.