بررسي شبكه ارتباط عملكردي در بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو با استفاده از مدل ‌هاي آماري مبتني بر گراف

هدف: استئوآرتريت زانو شايع‌ ترين نوع آرتريت است كه درد مزمن ناشي از آن كيفيت زندگي را تحت تاثير قرار مي‌دهد. با اين وجود روش درماني مشخصي كه باعث كاهش علائم و بهبود بيماري شود وجود ندارد. مطالعات تصويربرداري تشديد مغناطيسي عملكردي (fMRI) مي‌توانند با بررسي الگوهاي هم‌بستگي بين نواحي مختلف مغز، اطلاعاتي در مورد مكانيسم‌هاي عصبي درد فراهم كنند. بنابراين هدف از اين مطالعه تعيين تغييرات الگوهاي ارتباط عملكردي در بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو در مقايسه با افراد سالم با استفاده از مدل‌هاي آماري پيشرفته است. مواد و روش‌ها: اطلاعات fMRI اين مطالعه از سايتhttps://openneuro.org/  دانلود شده است. اين داده‌ها شامل 36 بيمار مبتلا به استئوآرتريت زانو با دامنه سني 70-45 سال و 12 فرد سالم با دامنه سني 78-48 سال است. در اين مطالعه از مدل‌هاي گراف براي بررسي تغييرات الگوهاي ارتباطي بين نواحي مغز در بيماران استئوآرتريت زانو استفاده شد. يافته‌ها: ارتباط عملكردي خوشه‌اي از نواحي Rolandic operculum right،right amygdala ،left caudate nucleus ،right caudate nucleus، left  putamen، right  putamen، left pallidum و right pallidum بين دو گروه بيمار و سالم متفاوت بود. با بررسي ميزان هم‌بستگي نواحي اين خوشه، ارتباط 16 زوج ناحيه بين دو گروه تفاوت معناداري داشتند كه در مجموع دو ناحيه right Rolandic وright amygdala  داراي ارتباط بيش‌تري در مقايسه با ساير نواحي بودند. نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه تغييرات ارتباط عملكردي بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو را نسبت به افراد سالم نشان داد كه مي‌تواند بيانگر اثرات درد مزمن بر عملكرد شبكه مغزي باشد.