كارآفريني سياسي، راهبردي در فرايند گذار به توسعه پايدار

اين پژوهش از ديدگاه مكتب اتريش به بررسي و مطالعه كارآفريني سياسي به عنوان شكلي از همسويي بين كارآفرينان با ساختار نهادي كه هدفشان دسترسي ممتاز به منابع است، مي‌پردازد. كارآفريني سياسي به عنوان يك پديده در اقتصادهاي در حال توسعه ظهور كرده و بر اهداف توسعه پايدار تاثير‌گذار است. اين مطالعه با استفاده از تعريفي گسترده با رويكردي مولد به اين مفهوم، از طريق جمع­آوري داده‌هاي تركيبي از منابع مستند و مصاحبه‌هاي نيمه‌ ساختاريافته با خبرگان سياسي واجد شرايط كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند نظري انتخاب شدند انجام شده و ويژگي‌هاي اصلي فعاليت‌هاي كارآفرينانه را شناسايي و مدلي از كارآفريني سياسي با رويكرد توسعه پايدار ارائه نموده است. روش پژوهش از نظر هدف بنيادي- توسعه‌اي؛ و به لحاظ ماهيت كيفي و از نوع اكتشافي مي‌باشد كه از نظريه داده ‌بنياد (سيستماتيك) به منظور سازماندهي و تحليل داده‌ها استفاده شده است. مدل پارادايمي با بررسي 4905 گزاره مفهومي، 6 كد انتخابي، 17 كد محوري و 73 كد باز حاصل شد. يافته‌ها نشان داد كه پيوندهاي چندگانه به عنوان مقوله محوري در مدل كارآفريني سياسي نقش مهمي دارد. اين مدل قابل تعميم به ساير اقتصادهاي در حال توسعه مي‌باشد. اين مطالعه مفاهيمي را در مورد چگونگي اتخاذ يك رويكرد كل‌نگر براي استفاده از ظرفيت كارآفرينان سياسي به منظور ارائه نوآوري در حوزه سياسي و انجام اصلاحات در ساختار نهادي براي سياستمداران و سياستگذاران اين حوزه ارائه مي‌دهد. پيامدهاي استفاده از اين مدل تحكيم ساختار نهادي و حركت به سمت توسعه پايدار است.