تكتونيك ژئومورفولوژي جنوب‌خاوري اردبيل، البرز غربي

يكي از روش‌هاي بررسي حركات زمين‌ساخت فعال، استفاده از اطلاعات ريخت‌زمين‌ساخت است. در بررسي زمين‌ساخت پويا، تكتونيك ژئومورفولوژي دانشي بسيار ارزشمند است كه مي‌تواند تاثير تكتونيك فعال را بر رودخانه مشخص نمايد. ايران به دليل قرارگيري در كمربند كوهزايي آلپ- هيماليا يكي از مناطق فعال زمين مي-باشد؛ كمربند كوه‌زايي البرز نيز بخشي از اين منطقه است و قرارگيري گستره مورد مطالعه در البرز غربي و آذربايجان باعث شده است كه اين ناحيه تحت تاثير فرآيندهاي زمين‌ساختي حاصل از اين برخورد باشد. در اين مطالعه به منظور ارزيابي ميزان فعاليت تكتونيكي اخير تعداد 50 حوضه آبريز به همراه طولاني‌ترين مسير احتمالي عبور رودخانه‌ها آن‌ها در محيط ArcGIS10.1، استخراج گرديد و سپس شاخص‌هاي ژئومورفيك ناهنجاري سلسله مراتبي (∆a)، انشعابات (R)، گراديان طولي رود (SL)، شكل حوضه زهكشي (Bs)، در 50 حوضه زهكشي محاسبه شده و در نهايت با تلفيق شاخص‌هاي مزبور، با استفاده از شاخص زمين‌ساخت فعال نسبي (Iat)، گستره مورد مطالعه به چهار رده فعاليت زمين‌ساختي بسيار بالا، بالا، متوسط و كم طبقه بندي شده است. گسل سنگاورد (فيروزآباد-مجدر)، كه گسل اصلي محدوده مورد مطالعه است از شمال تا نزديك جنوب گستره مورد بررسي را تحت تاثير قرار مي‌دهد و فعاليت زمين‌ساختي بسيار بالا را سبب شود همچنين گسل عندليبي و نيكي در شرق و گسل شيخ‌جانلو و نياخرم نزديك به بخش جنوب باختري و گسل قالين‌قيه در باختر فعاليت زمين ساختي بسيار بالا را دارا مي‌باشند. شواهد زمين‌ريختي حاصل از مشاهدات صحرايي اثبات كننده نتايج حاصل از چهار شاخص ژئومورفولوژي در گستره مورد مطالعه است.