بررسي فرونشست دشت خانميرزا بر اساس داده هاي ژئومورفيك و تكنيك تداخل سنجي راداري در بازه زماني سالهاي 2003 تا 2010

امروزه فرونشسست به عنوان عامل مهمي در از بين رفتن منابع آب و خاك هم از لحاظ كمي و هم از لحاظ كيفي به شمار مي‌رود. پيشتر اين رويداد در مناطق خشك و نيمه خشك به علت برداشت آب زيرزميني و تغذيه ناكافي منابع زيرسطحي، امري عادي بود. اما در حال حاضر اين رويداد در دشت-هاي مناطق معتدل، با ورودي آب تغذيه اي مناسب اتفاق مي‌افتد. دشت خانميرزا از جمله دشت‌هاي مناطق سرد و معتدل ايران است كه با ميانگين بارش 500 ميليمتر در سال و تغذيه كافي از لحاظ وجود منابع سطحي، رويداد فرونشست هم اكنون در آن با روند سريعي در حال اتفاق است. بدين منظور با هدف ارزيابي فعاليت تكتونيكي منطقه در ايجاد پديده فرونشست از برخي شاخص‌هاي ژئومورفيك مانند شاخص شكل حوضه(BS)، گراديان طولي رودخانه(SL)، عدم تقارن حوضه زهكشي(AF)، شاخص تقارن توپوگرافي معكوس(T)، شاخص انتگرل هيپسومتري(H) فرونشست منطقه از لحاظ تكتونيكي مورد مطالعه قرار گرفت. همين‌طور با استفاده از تداخل‌سنجي راداري نرخ فرونشست مشخص شد. بررسي اين شاخص‌ها نشان داد كه شاخص‌هاي، شكل حوضه(BS)، گراديان طولي رودخانه(SL)، عدم تقارن حوضه زهكشي(AF)، شاخص تقارن توپوگرافي معكوس(T) ، بيانگر تكتونيك فعال در منطقه است. فعاليت‌هاي زمين ساخت باعث كشيدگي دشت و نامتقارن شدن دو طرف رود اصلي شده است. همين‌طور نتايج مربوط به تداخل‌سنجي راداري در بازه هشت ( 2003 - 2010 ) ساله بيانگر اين است كه به موازات فرونشست( با نرخ 33 سانتيمتر) در بخش‌هايي از دشت، بخش‌هاي ديگر با بالاآمدگي( با نرخ 59 سانتيمتر) مواجه است.