واكاوي زيباشناسي لفظي در زبان زنانه سوزان عليوان

توجّه به جايگاه و ويژگي‌هاي ادبيّات زنان در نقد ادبي معاصر، همزاد گسترش و رونق زنانه نويسي و موضوعات مرتبط با اين حوزه، به ويژه هويّت زنان، سبك گويشي و زبان آنان مي‌باشد كه هركدام در قالب مؤلّفه‌هاي جزئي‌تر قابل تأمّل و مداّقه است. به طوري كه در اين فضا مي‌توان به شناخت عناصر احساسي زنان و رويكردهاي زيباشناسي گفتار آنان پي‌برد. از جمله شعراي معاصر زن كه كلامش را با رنگ عاطفه و شور احساس آميخته و به ويژگي‌هاي روح زنانگي پرداخته و آنها را با قلم وزين خود آراسته، خانم سوزان عليوان، شاعر لبناني است. او در بيان انديشه‌ها و تفكّرات خود بر آن است تا ديدگاه جامعه عصرش را نسبت به زنان متحوّل ساخته و زن را الگوي عاطفه‌اي صادق و كانون محبّت و سرزندگي معرفي نمايد و جوّ جامعه‌اش را متوجّه قابليت‌ها و توانايي‌هاي نهفته زنان گرداند. در اين مقاله سعي شده است به روش توصيفي تحليلي، به معرفي اين شاعر و ابعاد زيباشناسي زبان وي در چهار سطح آوايي، واژگاني، نحوي و ارتباطي در اشعارش پرداخته شود و مهم‌تر اينكه زواياي شخصيّتي، هنر نويسندگي و روح زيبا و لطيف او در تبيين مقاصدش تشريح گردد. بي‌شك واكاوي جلوه‌هاي زيباي ادبيات اين شاعر و سبك گويشي او در تبيين موضوعات و معرفي فرهنگ و اعتقادات، نشان روشني از قدرت بياني و ترسيم هنرآفريني‌ و اعجاز در سخن اوست كه در قالب شعري لطيف و گفتاري دلنشين به جامعه ادبي، به ويژه زنان تقديم مي‌كند تا بدين وسيله جايگاه و منزلت زن را در اجتماع تشخّص بخشد و با رويكردي منطقي انديشه جامعه را با حوزه فكري و عدالت خواهانه زن و باورهاي فرهنگي را در قالب اشعاري لطيف بر پايه نظرات فمينيستي تحكيم بخشد.