ارائه الگوي توسعه گردشگري پايدار با تأكيد بر تجاري‌ سازي فناوري در ايران

در عصر حاضر بسياري از برنامه‌ريزان و سياست‌گذاران توسعه، از گردشگري به‌ عنوان ركن اصلي توسعه اقتصاد جوامع ياد مي‌كنند و معتقدند روش اساسي توسعه گردشگري، دست‌يابي به توسعه‌پايدار است و توسعه گردشگري پايدار به مثابه نوعي صادرات نامرئي، باعث افزايش درآمدهاي مالياتي، صادرات و رشد اقتصادي كشورها خواهد شد، بنابراين هدف پژوهش حاضر ارائه الگوي توسعه گردشگري پايدار با تأكيد بر تجاري‌سازي فناوري در ايران بود كه به ‌صورت تركيبي انجام شد. تحقيق حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و بر‌اساس روش، توصيفي- همبستگي مي‌باشد. در گام اول عوامل مؤثر بر توسعه گردشگري پايدار با تأكيد بر تجاري‌سازي فناوري بر‌اساس مصاحبه عميق با 11 نفر از خبرگان دانشگاهي و سازماني، شناسايي شدند. خروجي اين مرحله 35 مؤلفه در قالب 4 بعد (فناوري، اقتصادي، شناخت بازار، قوانين و دستورالعمل‌ها) بود. سپس در گام دوم ابعاد شناسايي شده با روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري سطح‌بندي و با تحليل ميك‌مك خوشه‌بندي شدند كه براي تحليل آن از نرم‌افزار اكسل استفاده شد. نتايج نشان دادند ابعاد اقتصادي، شناخت بازار و قوانين و دستورالعمل‌ها در سطح اول و بعد فناوري در سطح دوم قرار دارند و بعد اقتصادي در خوشه وابسته، ابعاد شناخت بازار و قوانين و دستورالعمل‌ها در خوشه پيوندي و بعد فناوري در خوشه مستقل قرار گرفته‌اند. بر‌اساس نتايج تحقيق پيشنهاد مي‌شود ابزارهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات در كليه مراكز گردشگري رسمي و غيررسمي ايران در برنامه هفتم توسعه ديده شوند.