طراحي بهينۀ سيستم تعليق خودرو با استفاده از الگوريتم تكامل تفاضلي چندهدفي

در اين مقاله بهينه يابي دو و هفت هدفي مدل ارتعاشي خطي و فعال خودروي پنج درجۀ آزادي توسط تلفيق الگوريتم تكامل تفاضلي داراي ضريب جهش فازي شده با الگوريتم جست و جوي نامغلوب و معيار فاصلۀ ازدحامي ( MODE - FM) انجام شده است و نتايج در قالب جبهۀ پارتو به نمايش درآمده اند. توابع هدفي كه براي بررسي كارآمدي سيستم تعليق در دستيابي توأمان به راحتي سرنشين و فرمان پذيري خودرو به كار رفته اند عبارتند از شتاب عمودي صندلي، سرعت عمودي تاير جلو، سرعت عمودي تاير عقب، جا به جايي نسبي جرم معلق و تاير جلو، جا به جايي نسبي جرم معلق و تاير عقب، نيروي كنترلي تعليق جلو و نيروي كنترلي تعليق عقب. متغيرهاي طراحي شامل ضرايب فنرها و مستهلك كننده هاي سيستم تعليق و صندلي و ضرايب نيروي كنترلي به همراه فاصلۀ صندلي از مركز جرمِ جرم معلق هستند كه طراحي پيشنهادي مبتني بر آنها ارائه مي شود. ضمناً، ناهمواري جاده اي به صورت پروفايل تصادفي ايستا با زبري كلاس  Cطبق استاندارد ايزو 8608 به سيستم تعليق وارد مي شود. مقايسۀ نتايج با كارهاي پيشين مؤيد برتري كار حاضر است.