شبيه‌سازي تخصيص آب مخزن سد نهند و ارزيابي عملكرد آن تحت سناريوهاي تدوين شده در مدل ارزيابي و برنامه‌ريزي آب (WEAP)

توسعه‌ منابع آب ارتباط مستقيمي با پيشرفت اقتصادي و اجتماعي جوامع مختلف دارد. محدوديت آب‌هاي شيرين هميشه مردم مناطق مختلف را با مشكلاتي روبه‌رو كرده است. از اين‌رو برنامه‌ريزي و مديريت عرضه و تقاضاي منابع آب محدود جزء بخش اجتناب‌ناپذير هر سيستم كارآمد محسوب مي‌شود. در اين پژوهش از مدل ارزيابي و برنامه‌ريزي منابع آب (WEAP) جهت برنامه‌ريزي و مديريت عرضه و تقاضا در مخزن سد نهند واقع در استان آذربايجان‌ شرقي كه يكي از منابع اصلي تأمين آب شرب شهر تبريز محسوب مي‌شود، استفاده شد. براي شبيه‌سازي منطقه‌ مورد مطالعه در مدل WEAP از داده‌هاي تعداد جمعيت شهر تبريز، سرانه‌ مصرف آب شرب به ازاي هر نفر، ميزان هدررفت آب در شبكه‌ توزيع، دبي ورودي مخزن نهند، اطلاعات سد نهند، ميزان سطح زيركشت و غيره استفاد شد. نتايج تحقيق نشان داد كه ميزان تقاضاي آب براي دوره‌ آينده (2040-2021) به علت افزايش جمعيت روند صعودي خواهد داشت و از اين‌رو منابع موجود در حوضه، توانايي تأمين همه‌ نيازها را نخواهند داشت. يافته‌هاي تحقيق نشان داد سامانه‌ مورد مطالعه براي دوره‌ آينده (2040-2021) تحت سناريوهاي مرجع (ادامه‌ وضع موجود)، SC1 (افزايش جريان ورودي به ميزان 10 درصد) و SC2 (كاهش جريان ورودي به ميزان 10 درصد) از نقطه نظر تأمين آب مورد نياز شرب، شهر تبريز به‌ترتيب 1/28، 3/7 و 3/44 درصد و از نقطه نظر تأمين نياز كشاورزي به‌ترتيب 4/31، 3/18 و 4/44 درصد كمبود را تجربه خواهد كرد. هم‌چنين، با ارزيابي شاخص‌هاي عملكرد مخزن، مشخص شد كه تحت تمامي سناريوها، سامانه با شرط تأمين 100 و 80 درصدي نيازها، با شكست مواجه خواهد شد و لذا مخزن با اعمال سناريوي SC1 نسبت به دو سناريوي ديگر از پايداري بيش‌تري برخوردار خواهد بود.