بررسي ارتباط سلامت معنوي با اضطراب قبل و بعد از عمل در بيماران تحت جراحي عمومي مراجعه‌كننده به بيمارستان نمازي شيراز در سال 1398

پيش‌زمينه و هدف: اضطراب قبل از جراحي يك رويداد شايع است و به علت‌هاي مختلفي ايجاد مي‌شود. معنويت از متغيرهايي است كه به‌عنوان عامل تأثيرگذار در اضطراب و افسردگي شناخته شده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي ارتباط سلامت معنوي با اضطراب قبل و بعد از عمل در بيماران تحت جراحي عمومي است. مواد و روش كار: اين پژوهش از نوع توصيفي تحليلي بود كه در سال 1398 انجام شد، جامعه پژوهش، بيماران كانديد عمل جراحي عمومي بودند كه به‌صورت تصادفي با حجم نمونه 90 نفر وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه سلامت معنوي پولتزين و اليسون و پرسشنامه اضطراب حالت - صفت اسپيلبرگر بود. اطلاعات گردآوري‌شده با استفاده از آزمون‌هاي آماري توصيفي و آناليز واريانس و مجذور كاي در نرم‌افزار SPSS با نسخه ۲۱ تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ها: سطح سلامت معنوي اكثر واحدهاي پژوهش در محدوده متوسط قرار داشت. ميانگين نمره اضطراب حالت قبل از عمل (11.8±42.3) با ميانگين نمره اضطراب بعد عمل (11.1±35.7) متفاوت و ازلحاظ آماري معني‌دار بود (P 0.05).ميانگين نمره اضطراب صفت قبل از عمل(3.1±42.12) و بعد از عمل (37.10±1.1)تفاوت آماري معناداري دارد (P 0.05). ميانگين نمره اضطراب (صفت و حالت) قبل از عمل در سطوح مختلف سلامت معنوي متفاوت است (P 0.05).بحث و نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد بين سلامت معنوي افراد و ميزان اضطراب آنها قبل از عمل هاي جراحي رابطه آماري معناداري وجود دارد. بنابراين اجراي برنامه هاي مراقبتي معنويت محور مي تواند يك روش مناسب براي كاهش اضطراب بيماران قبل و بعد از عمل جراحي باشد.