مراقبين خانوادگي در سرطان: تجربيات، توانمندي‌ها و راهكارها

پيش‌زمينه و هدف: تشخيص سرطان، علاوه بر تأثيراتي كه بر روي بيماران دارد، به‌طور قابل‌توجهي زندگي اعضاي خانواده را نيز تحت تأثير قرار مي‌دهد. مراقبين خانواده با چالش‌هايي متعدد مواجه هستند كه نيازمند توانمندسازي و پشتيباني از طرف پرسنل بهداشتي هستند. براي اين منظور، شناسايي تجربيات مراقبتي از ديدگاه خانواده‌ها، به‌منظور توانمندسازي آن‌ها براي مقابله با بيماري و مشكلات مربوطه، امري ضروري است. با توجه به فرهنگ و باورهاي مختلف در جوامع شرقي و مسلمان، تجربيات مراقبتي در اين خانواده‌ها ممكن است متفاوت باشد و به دليل فقدان شفافيت، شناخت اين تجربيات، مسئله‌اي حياتي است. در نتيجه، هدف اين مطالعه، كشف تجربيات مراقبتي و توانمندي اعضاي خانواده بيماران مبتلا به سرطان در ايران است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه كيفي به روش نمونه‌گيري هدفمند و با استفاده از مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاري انجام شد. در ابتدا، با توجه به هدف مطالعه، مشاركت‌كنندگان به‌صورت هدفمند انتخاب شدند و سپس با استفاده از روش نمونه‌گيري تئوريك، نمونه‌هايي كه به نظر محققين بيشترين اطلاعات را ارائه مي‌دهند، براي ورود به مطالعه انتخاب شدند. درنهايت، با استفاده از روش تحليل محتواي مرسوم، داده‌هاي جمع‌آوري‌شده تحليل و موردبررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين مطالعه، تجربيات اعضاي خانواده در مراقبت از بيمار مبتلا به سرطان در طبقات اصلي و زير طبقات به شرح زير شناسايي گرديد: 1-تسكين با استمداد از معنويات: تسليم اراده خداوند - باور و تكيه بر اعتقادات معنوي ، 2-تغيير ادراك و تفكر درماني مراقبين خانواده: اميد بهبودي و به دست آوردن راه‌حل‌هاي مناسب - تغيير نگرش و ديدگاه نسبت به بيماري با توجه به تأثيربخشي درمان و مراقبت‌ها ، و 3-پشتيباني اجتماعي درماني: حمايت خانواده و دوستان - بهبود كيفيت مراقبت از بيمار سرطاني در خانواده - دريافت بازخورد و انگيزه‌بخشي از بيمار . بحث و نتيجه‌گيري: مراقبين خانواده در سرطان در مواجه با اين بيماري به دنبال تمامي راهكارهاي ممكن هستند تا توانايي و آگاهي لازم براي مراقبت از بيمار را كسب كنند. درك و شناخت تجربيات مراقبتي اعضاي خانواده به‌عنوان مراقبين غيررسمي مي‌تواند به برنامه‌ريزي، مشاوره و مداخلات مبتني بر شواهد كمك كند و اين افراد را در مواجهه با چالش‌هاي سرطان قوي‌تر و مؤثرتر كند. در نتيجه، شناخت و توجه به تجربيات اين افراد مي‌تواند در بهبود كيفيت مراقبت و پشتيباني از بيمار و خانواده‌اش نقش مهمي ايفا كند.