فرهنگ انتظار كشيدن در بخش اورژانس: يك مطالعه اتنوگرافي متمركز

پيش‌زمينه و هدف: درك عميق رفتارهاي بيماران، خانواده آن‌ها و متصديان ارائه‌دهنده خدمات مراقبت سلامت در بخش اورژانس مي‌تواند به‌صورت بالقوه در تسهيل انتظار كشيدن، برطرف نمودن بسياري از انتظارات معقول، افزايش رضايتمندي، و بهبود پيامدهاي بيماران كمك‌كننده باشد. مطالعه حاضر با هدف تبيين و توصيف فرهنگ انتظار كشيدن در بخش اورژانس انجام گرديد.مواد و روش كار: مطالعه اتنوگرافي متمركز حاضر بر اساس 12 گام روش اسپردلي (1980) در بخش اورژانس مركز آموزشي درماني امام رضا (ع) تبريز انجام گرديد. مشاركت‌كنندگان شامل بيماران، همراهان، اعضاي تيم درمان و ساير افراد دخيل در ارائه خدمات مراقبت سلامت بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. جمع‌آوري داده‌ها تلفيقي از سه روش مشاهده مشاركتي، مصاحبه و بررسي اسناد موجود بود كه تا نيل به اشباع داده‌ها ادامه يافت.يافته‌ها: درمجموع شش الگوي فرهنگي پديدار گرديد كه عبارت‌اند از: (1) بيماران و همراهان آن‌ها در سايه كم‌اطلاعي، زمان را با بلاتكليفي سپري مي‌كنند، (2) همراهان اضافي خود را مكلف به تداوم حضور كنار تخت بيمار مي‌دانند، (3) تداوم حضور همراهان اضافي، تسهيل گرِ گاه بازدارنده اقدامات بخش است، (4) نقصان همدلي بر دريافت و ارائه خدمات اورژانس سايه افكنده است، (5) كنش‌هاي مراقبتي درماني عمدتاً تك‌بعدي مي‌باشند و (6) تيم درمان براي جبران نقصان‌ها و تأخيرهاي كاري به خودسازمان‌دهي پوياي امور مي‌پردازند.نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين مطالعه مي‌تواند مقدمات برنامه‌ريزي در راستاي نزديك نمودن ميزان تطابق ابعاد مختلف كيفيت مراقبت‌هاي بخش اورژانس بالأخص ازنظر فني و بين فردي با نيازها، توقعات و ترجيحات بيماران و همراهان آن‌ها را فراهم نمايد.