عوامل موثر بر برجستگي هويت قومي در بين اعراب خوزستان (يك نظريه‌ زمينه‌اي)

ادغام و همبستگي اجتماعي يكي از مسائل اجتماعي مهم كشورهاي چندقوميتي و درحال‌توسعه است. اين مقاله، تلاشي براي فهم و شناخت عوامل مؤثر بر تشديد و برجسته‌شدن قوم‌گرايي در ميان عرب‌زبانان خوزستان است. اين پژوهش با استفاده از رويكرد تفسيري- برساختي و با روش كيفي انجام شده است و از روش نظريه‌ي زمينه‌اي چارمز براي اجراي پژوهش و تحليل داده‌ها استفاده شده است. نمونه‌گيري هدفمند و نظري براي گزينش افراد مورد مصاحبه مورد استفاده قرار گرفته است. به‌منظور گردآوري داده‌ها، با 30 نفر از نخبگان عرب خوزستان مصاحبه به‌عمل آمد. بعد از انجام كدگذاري باز، 12 كد متمركز ارائه شده است. نتايج و يافته‌ها نشان مي‌دهد كه برجسته‌شدن و تشديد هويت قومي در ميان اعراب خوزستان در مقابل و هويت ملي قرار نمي‌گيرد و به همان اندازه هم هويت ملي مورد توجه عرب‌زبانان است. همچنين برجستگي هويت قومي، تابعي از عناصر هويت سياسي‌شده‌ قومي، طردشدگي فرهنگي قومي- نژادي، محروميت مستمر تاريخي، محروميت نسبي ادراك‌شده‌ قومي، تنفر دروني‌شده‌ قومي ضدحاكميتي، تمايلات هويت‌خواهي قومي، هويت‌سازي عقلاني قومي، غصب قومي فضا و جغرافيا و مرزبندي هويتي قومي شده است.