نقش نگرش مذهبي، حمايت اجتماعي و حالات خلقي در پيش بيني اعتياد به اينترنت در دانش‌آموزان مقطع متوسطه

اينترنت در زندگي امروزي، جاري و با توجه ‌به محاسني چون دسترسي آسان و ضرورت كاربرد آن، عوامل متنوعي اثربخشي مطلوب و مخرب آن را تحت كنترل دارند. در پژوهش حاضر، با توجه ‌به تبعات اعتياد به فضاي مجازي، به نقش نگرش مذهبي، حمايت اجتماعي و حالات خلقي در پيش ‌بيني اعتياد به اينترنت در دانش ‌آموزان مقطع متوسطه پرداخته شد. اين پژوهش از نظر شيوۀ تحقيق توصيفي از نوع همبستگي و بر حسبِ هدف از نوع مطالعات كاربردي بود. جامعه آماري تحقيق شامل نوجوانان دختر و پسر مقطع دوم متوسطۀ منطقۀ 5 شهر تهران در سال تحصيلي 1401-1402 بود. حجم نمونه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان، 217 نفر برآورد شد كه به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها شامل پرسشنامۀ اعتياد به اينترنت يانگ (1998)، نگرش سنج مذهبي سراج زاده (1377)، حمايت اجتماعي زيمت، داهلم و فارلي (1998) و مقياس حالات خلقي لاوي باند و لاوي باند (1995) بود. داده‌هاي حاصل از پرسشنامه ‌ها در دو بخش توصيفي و استنباطي با استفاده از روش تي مستقل، همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه مورد تحليل قرار گرفت. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد متغيرهاي نگرش مذهبي، حمايت اجتماعي، افسردگي، اضطراب و استرس قادر به پيش بيني اعتياد به اينترنت در دانش‌ آموزان بوده و ابعاد حمايت اجتماعي و نگرش مذهبي، خصوصاً بُعد پيامدي نگرش مذهبي، سهم بيشتري در پيش بيني اعتياد به اينترنت دانش‌ آموزان مقطع دوم متوسطه نشان دادند. همچنين بين نگرش مذهبي و افسردگي در دختران و پسران، تفاوت معناداري وجود نداشت، امّا تأثيرحمايت اجتماعي در پسران و اضطراب و استرس در دختران به ‌صورتِ معنادار بيشتر مشاهده گرديد.