پديدارنگاري مفهوم و تجربه معنويت مورد مطالعه: دانشجويان كار‌شناسي ارشد دانشگاه كردستان

مفاهيم معنويت و توسعه معنوي از هر دو ديدگاه مذهبي و سكولار مورد مداقه پژوهشگران حوزه علوم انساني و اجتماعي قرار گرفته است. آنچه در اين ميان از اهميت ويژه برخوردار است، نوع نگاه انسان به مقوله معنويت است و اينكه معنويت در چه كنش و رفتاري نمود پيدا مي‌كند. جوانان در جوامع قرن 21 به‌شدت از طرف نهادهاي ديني و همچنين در برخي از موارد، از طرف حكومت ها و ساختارهاي سياسي مبتني بر دين، رصد مي‌شوند تا معلوم شود كه معنويت در زندگي آنان تا چه اندازه رسوخ كرده و چه نوع معنويتي و با چه تعريفي مد نظر آنهاست. پژوهش كنوني به‌دنبال مطالعه پديدارنگارانه تجربيات و ديدگاه‌هاي دانشجويان از مفهوم معنويت (چيستي و چگونگي، امكان آموزش‌پذيريِ آن و همچنين ابعاد رفتاري يك فرد معنوي) است. ميدان پژوهش، دانشجويان كارشناسي ارشد دانشگاه كردستان است و مشاركت‌كنندگان 10 نفر از دانشجويان‌اند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و مبتني بر ملاك انتخاب شدند. ابزار پژوهش نيز مصاحبه نيمه ساختارمند و عميق است. داده‌هاي حاصل از مصاحبه‌ها با استفاده از روش تحليل مضمون مورد بررسي قرار گرفتند. براساس نتايج، داده‌ها در چهار طبقه توصيفي ابعاد معنويت، آموزش‌پذيريِ معنويت، عوامل تأثيرگذار بر آموزش معنويت و همچنين ويژگي‌هاي افراد معنوي دسته‌بندي شده‌اند. براساس انگاره‌ها و تجارب دانشجويان، آميخته بودن با انسانيت، هم‌مسيري با عقل و منطق، فطري بودن و فرامادي بودن از جمله ابعاد معنويت است. همچنين خانواده، فرد، سيستم آموزشي و گروه دوستان نقش زيادي در شكل دادن به ابعاد معنويت در نزد افراد دارد.