تحليل و نقد گفتمان تعليم‌ و‌ تربيت ليبرال، ليبراليسم آموزشي در نسبت با مفهوم تلقين

بر مبناي ليبراليسم آموزشي عامل تلقين با ايجاد خلل در تفكر انتقادي و نقص در قوه عقلانيت منجر به از دست رفتن خودمختاري عقلاني و استقلال شخصيتي دانش آموز مي شود. در اين نگرش تعليم وتربيت تلقيني با تكيه بر اقتدار معلم و مرجعيت نهاد آموزشي به دنبال القاي آموزه هاي اخلاقي، سياسي و ديني خاص به ذهن دانش آموز است. از اين رو تلقين مرز ميان تعليم و تربيت خوب و بد است. اما آيا تلقين يكسره منفي و نامناسب است؟ آيا ليبراليسم آموزشي خود واجد ويژگيه اي تعليم و تربيت تلقيني نيست؟ اين پژوهش كيفي با روش تحليل مفهومي به دنبال درك ماهيت تلقين در گفتمان تعليم و تربيت ليبرال است. ادعاي پژوهش اين است كه پنداشت ليبراليسم آموزشي در تلقيني خواندن اشكال ديگر تعليم و تربيت موجه نيست. زيرا نخست اينكه تلقين در برخي از زمان ها و موضوعات آموزشي و عقيدتي مناسب و بلكه لازم است. دوم اينكه تحقق مؤلفه هايي مانند پرورش قوه عقلانيت و تفكر انتقادي و خودمختاري به شكل آرماني و مطلق در تعليم و تربيت امكان پذير و حتي مناسب نيست. سوم اينكه ليبراليسم آموزشي خود با پشتيباني منابع قدرت و مرجعيت برنامه درسي پنهان به دنبال تلقين نوعي آموزه خاص عيني گرايي علمي در فرآيند آموزش است و لذا انتقادات آن نسبت به ساير اشكال تعليم و تربيت داراي نوعي ويژگي خود ارجاعي است. بنابراين خالي كردن فضاي تعليم و تربيت از ارزشهاي اخلاقي و آموزههاي مذهبي به بهانه تلقيني خواندن آن از سوي مدافعان ليبرال ليبراليسم آموزشي امري نادرست و مغلطه آميز است.