تأثير سازوكارهاي حاكميت شركتي بر تعامل ميان هزينه‌هاي نمايندگي و كارايي اطلاعاتي قيمت سهام شركت‌هاي بورس اوراق بهادار تهران

هدف اين پژوهش، بررسي تأثير سازوكارهاي حاكميت شركتي (شامل تخصص مالي و استقلال هيئت مديره، وجود حسابرس داخلي و ميزان سهامداران نهادي) بر تعامل ميان هزينه هاي نمايندگي و كارايي اطلاعاتي قيمت سهام شركت هاي بورس اوراق بهادار تهران است. اين پژوهش از حيث روش‌ شناسي پژوهشي كاربردي، توصيفي از نوع همبستگي، پس رويدادي، و نيمه ‌تجربي است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه شركت‌هاي پذيرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار تهران، و نمونه آماري پژوهش شامل 130شركت در بازه زماني 1394 تا 1400 مي‌باشد. در اين پژوهش از داده‌هاي آرشيوي گذشته براي آزمون فرضيه هاي پژوهش بهره گرفته شده است. روش تحليل داده‌ها نيز روش داده‌هاي پنلي و رويكرد مدل‌هاي لاجيت رتبه‌اي است. يافته ‌هاي پژوهش بيانگر آن است كه هزينه نمايندگي، كه از طريق تعامل بين فرصت‌هاي رشد و جريان هاي نقدي آزاد اندازه‌ گيري مي شود، تأثير منفي و معني‌داري بر كارايي اطلاعاتي قيمت سهام، كه با سرعت تعديل قيمت سهام شركت هاي بورس اوراق بهادار تهران سنجش مي شود، دارد. همچنين نتايج نقش تعديل ‌كنندگي سهامدارن نهادي را بر رابطه مذكور تأييد نموده ولي نقش حسابرسان داخلي، تخصص مالي و استقلال هيئت مديره را تأييد نمي ‌نمايد. نتايج اين پژوهش، نشان داد كه فرصت‌هاي رشد و جريان ‌هاي نقدي آزاد شركت ها از مهمترين متغيرهاي موثر بر كارايي اطلاعاتي قيمت سهام در بورس اوراق بهادار ايران به‌شمار مي‌آيند.