پيش‌بيني تعارضات زناشويي زوج‌هاي طلبه بر اساس سبك‌هاي فرزندپروري ادراك شده والديني

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني تعارضات زناشويي زوج‌هاي طلبه براساس سبك‌هاي فرزندپروري ادراك‌شده‌ي دوران كودكي آنان انجام گرفت. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي است كه در آن از شيوه‌هاي آماري براي استخراج مدل رگرسيوني بهره گرفته شد . نمونه پژوهش شامل 626 نفر (313 زوج) است كه به روش نمونه‌گيري تصادفي از نوع خوشه‌اي چند مرحله‌اي از بين طلاب متأهل شهر قم انتخاب شدند و به پرسشنامه فرزندپروري ادراك شده يانگ (YPI ,1999) و تعارضات زناشويي تجديد نظر شده ثنايي (MCQ-R ,1387) به طور همزمان پاسخ دادند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه: الف) سبك‌هاي فرزندپروري ادراك‌شده از پدر و مادر با تعارضات بين زوجين جامعه هدف رابطه معنادار و مستقيم دارد. ب) سبك‌هاي فرزندپروري ادراك‌شده والديني قابليت پيش‌بيني تعارضات زناشويي خانواده طلاب را دارد. البته سبك فرزندپروري مادر در برآورد تعارضات زناشويي قوي‏تر از سبك فرزندپروري پدر بود. ج) مقايسه همسران با تعارضات و بدون تعارضات زناشويي حكايت از تفاوت سبك‌هاي فرزندپروي والديني آنان داشت. بنابراين بهتر است تحليل روان‌شناختي عوامل تعارضات زناشويي و برنامه‌ريزي براي پيشگيري و درمان، با توجه به اين مؤلفه بنيادين انجام بگيرد و در برنامه‌هاي آموزش پيش از ازدواج به نقش عوامل زيربنايي و الگوهاي اوليه زندگي پرداخته شود؛ همچنين با آگاه‌سازي و آموزش صحيح والدين از اثرات مخرب سبك‌هاي نامناسب در آينده فرزندان، از تعارضات زناشويي جلوگيري شود.