پيش‌بيني اعتياد به اينترنت نوجوانان بر اساس سبك‌هاي فرزندپروري با ميانجي‌گري سبك‌هاي دلبستگي

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني اعتياد به اينترنت نوجوانان بر اساس سبك‌هاي فرزندپروري با ميانجي‌گري سبك‌هاي دلبستگي انجام گرفت. روش پژوهش نوع توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش، شامل كليه دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان كاشان در سال تحصيلي 1400-1399 به تعداد 6470 نفر بود كه بر اساس جدول مورگان نمونه‌اي به تعداد 398 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و با پرسشنامه اعتياد به اينترنت يانگ (1998) (IAT)، سبك‌هاي تربيتي فرزندپروري شيفر نقاشيان (1358) (PSQ) و پرسشنامه سبك دلبستگي بزرگسال هازن و شيور (1987) (AASQ) مورد ارزيابي قرار گرفتند. ارزيابي الگوي پيشنهادي با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام گرفت. براي تحليل داده‌ها از روش تحليل مسير و نرم‌افزار AMOS استفاده شد.نتايج نشان داد كه سبك فرزندپروري محبت به‌طور مستقيم (0.01 p) و با ميانجيگري سبك‌هاي دلبستگي ناايمن اضطرابي و اجتنابي (0.05 p) بر اعتياد به اينترنت نوجوانان اثر معنادار دارد. از طرفي، اثر مستقيم سبك فرزندپروري كنترل و با ميانجيگري سبك هاي ناايمن دلبستگي بر اعتياد به اينترنت نوجوانان معنادار نبود (0.05 p). با توجه به نتايج پژوهش حاضر مبني بر رابطه سبك هاي فرزندپروري و اعتياد به اينترنت نوجوانان و نقش واسطه اي سبك هاي دلبستگي، اين يافته ها داراي تلويحات كاربردي براي روانشناسان جهت مداخله هاي پبشگيرانه – درماني براي كاهش اعتياد به اينترنت در نوجوانان است.