شناسايي نقش والدين در سازگاري دختران جوان با طلاق

محيط خانواده قبل و بعد از طلاق والدين به عنوان عامل مهمي در سازگاري فرزندان در نظر گرفته‌ شده‌است. پژوهش حاضر با هدف شناسايي نقش والدين در سازگاري فرزندان با طلاق انجام شد. اين پژوهش كيفي با استفاده از رويكرد تحليل مضمون (تماتيك) به انجام رسيد. نمونه پژوهش از بين فرزندان طلاق دختر ساكن تهران در سال 1401كه بين 20 تا30 سال داشتند و حداقل 5 سال از طلاق والدينشان گذشته بود. مشاركت كنندگان بر مبناي منطق نمونه گيري هدفمند از بين مراجعان واجد شرايط انتخاب شدند. فرايند نمونه‌گيري تا حصول اشباع نظري ادامه يافت و در نهايت 12مشاركت كننده از طريق پرسشنامه سازگاري بل فرم بزرگسالان انتخاب شدند و با استفاده از مصاحبه موردمطالعه قرار گرفتند. تجزيه و تحليل يافته‌ها از طريق روش تحليل مضمون براون و كلارك منجر به شناسايي 3 مضمون اصلي و 16 مضمون فرعي گرديد. مضامين اصلي شامل «ايفاي نقش كارآمد والديني بعد از طلاق»، «تغيير نگرش والدين نسبت به طلاق» و «تدارك محيط بدون تنش بعد از طلاق» است. براين اساس نتايج پژوهش حاضر مي‌تواند به والدين دغدغه مند نسبت به نقش خود در جهت سازگاري دختران جوانشان با طلاق آگاهي و بينش برساند و راهگشا باشد.