مقايسه اثربخشي درمان‌هاي ذهن‌آگاهي مبتني‌بر تقويت رابطه و هيجان‌مدار بر عملكرد خانواده در زوج‌هاي با خودافشاگري پايين

پژوهش حاضر باهدف مقايسه اثربخشي درمان‌هاي ذهن‌آگاهي مبتني‌بر تقويت رابطه و هيجان‌مدار بر عملكرد خانواده در زوج‌هاي با خودافشاگري پايين انجام‌شد. اين پژوهش يك‌مطالعه نيمه‌آزمايشي باطرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون باگروه آزمايش و گواه و پيگيري 3ماهه بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي زوجين مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره غيردولتي شهركرمانشاه درسال 1401-1402 بودند كه ميزان خودافشاگري پايين داشتند. ازميان آنان 30 زوج به‌صورت نمونه‌گيري هدفمند انتخاب‌شده، به‌صورت تصادفي در دوگروه آزمايشي و يك‌گروه گواه جايگزين گرديدند (هركدام 10 زوج). گروه آزمايش اول تحت‌درمان ذهن‌آگاهي مبتني‌بر تقويت رابطه (هشت جلسه زوجي 90 دقيقه‌اي و يك جلسه روزكامل) و گروه آزمايش دوم تحت مداخله هيجان‌مدار (نه جلسه زوجي 90 دقيقه‌اي) قرارگرفتند و گروه گواه مداخله‌اي دريافت‌نكرد. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه خودافشاگري زناشويي وارينگ و همكاران (۱۹۹۸) و پرسشنامه عملكردخانواده تاويتيـان و همكاران (1987) بود. نتايج حاصل‌از تحليل‌واريانس با اندازه‌گيري مكرر نشان‌داد كه هردو مداخله موجب بهبود عملكردخانواده گرديده (0.01 p) و اين اثر درطول دوره پيگيري نيز حفظ‌شده‌است. همچنين يافته‌هاي پژوهش حاكي‌از آن بود كه‌بين درمان ذهن‌آگاهي مبتني‌بر تقويت رابطه و هيجان‌مدار تفاوت معني‌داري دربهبود عملكردخانواده وجودندارد. باتوجه به نتايج پژوهش توصيه مي‌شود مشاوران از هردو رويكرد به‌عنوان روش درماني مؤثر درجهت كمك به بهبود روابط زوجين و خانواده استفاده‌نمايند.