اثر مواد فعال سطحي بر فيلتراسيون خلأ در فرايند آب‌گيري ازدوغاب حاوي كنسانترۀ آهن

يكي از مراحل تغليظ در مجتمع معدني و صنعتي گل گهر، مرحلۀ آب‌گيري از دوغاب حاوي 60‌ درصد وزني ذرات كنسانتره است. درحال حاضر اين مرحلۀ آب‌گيري با استفاده از يك فيلتر نواري با كاركرد مداوم، كه در زمرۀ فيلترهاي تحت خلأ است، انجام مي‌گيرد. در پژوهش حاضر، نقش فعال‌كنندۀ سطح يوني و غيريوني در كاهش ميزان رطوبت ذرات سنگ‌آهن، پس از فيلتراسيون، بررسي شده است. فعال‌كننده‌هاي سطحي مورد استفاده، سديم دو دسيل سولفات (SDS)، پلي‌اتيلن گليكول 4000 (PEG4000)، سديم دودسيل اتر سولفات (SLES) و ستيل تري‌متيل آمونيوم برميد (CTAB) بود. در اين تحقيق مقدار 30، 45، 60، 75 و 90 گرم بر تن از هر يك از مواد فعال‌كنندۀ سطح ذكرشده، به دوغاب اضافه شد. براي ارزيابي ميزان تأثير هر يك از مواد فعال سطحي، ميزان رطوبت كيك پس از فيلتراسيون، جنبش‌شناسي آب‌گيري از دوغاب، آزمايش پتانسيل زتا، آزمايش مربوط‌به تعيين زاويۀ تماس سطح و آناليز FTIR بر روي نمونه‌ها انجام شد. نتايج نشان داد كه مواد فعال‌كنندۀ‌ سطح آنيوني SDS و SLES تأثير معناداري بر كاهش رطوبت كيك دارند. بهترين مقدار اين مواد 75 گرم بر تن و ميانگين كاهش رطوبت در كيك فيلتراسيون حدود 2٪ به‌دست آمد. از سوي ديگر پلي‌اتيلن گليكول 4000 تأثير بسيار جزئي، به‌مقدار 5/0%، بر ميزان رطوبت نهايي داشت. نتايج به‌دست‌آمده از افزودن ستيل تري‌متيل آمونيوم برمايد به دوغاب نشان داد كه استفاده از اين مادۀ شيميايي كمك چنداني به رطوبت‌گيري از دوغاب نمي‌كند.