روي‌كردي نسبتاً خطي براي طراحي شبكۀ مبدل‌هاي حرارتي با امكان استفاده‌از مبدل‌هاي يوتيليتي داخلي

در اين تحقيق، از يك روش تركيبي ساده، براي حل مسائل طراحي شبكۀ مبدل‌هاي حرارتي استفاده شد. مدل‌هاي حاكم‌بر اين مسائل ذاتاً به‌صورت مدل‌هاي غيرخطي نامحدب هستند كه حل آن‎ها بسيار چالش‌برانگيز است. در اين روش جديد، مديريت متغيرهاي ساختاري براي رسيدن به شبكه‌هاي بهينه به‌وسيلۀ الگوريتم ژنتيك انجام مي‌شد؛ درحالي‌كه، بهينه‌سازي متغيرهاي پيوسته به‌ترتيب در قسمت اول به‌وسيلۀ مدل برنامه‌ريزي خطي و در قسمت دوم بااستفاده‌از فرايند تصحيح، انجام مي‌گرفت. در ساختارهاي توليدي به‌وسيلۀ الگوريتم ژنتيك، براي افزايش فضاي جست‌وجو، امكان استفاده‌از مبدل‎هاي يوتيليتي داخلي نيز، مهيا شده‌بود. بدين روش، مدل‌هاي پيچيدۀ حاكم‌بر مسائل طراحي شبكۀ مبدلي، تبديل به مدل تركيبي ساده و نسبتاً خطي است كه احتمال رسيدن به جواب‎هاي بهينه را بالا مي‌برد. باوجود ساده‌بودن عملكرد روي‌كرد پيشنهادي، اجراي آن برروي يك مطالعه موردي پر استناد، كارايي بالاي آن را در توليد جواب‎هاي جديد و كاهش هزينۀ كل سالانۀ شبكه به‌ميزان 1/21درصد، نشان داد.