بررسي ميزان شيوع اختلال بي نظمي خلق اخلالگر و اختلالات همراه آن در دانش آموزان پسر 9 تا 12 ساله شهرستان بوشهر

مقدمه :يكي از اختلالات بحث‌برانگيز كه اولين بار در DSM-5 مطرح‌شده است، اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر است، ويژگي اصلي اين اختلال طغيان هاي مكرر و شديد خشم به‌صورت كلامي و رفتاري و تحريك‌پذيري به‌صورت مداوم است. اين مطالعه باهدف بررسي ميزان فراواني  اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر و اختلالات همراه با آن انجام‌شده است. روش: شركت‌كنندگان اين پژوهش شامل 2063 دانش‌آموز 9 تا 12 ساله( پايه سوم تا ششم ابتدايي) در سال تحصيلي 1397 شهر بوشهر بود كه به‌وسيله سه ابزار كه عبارتند از 1- پرسشنامه خشم و تحريك‌پذيري محقق ساخته 2- پرسشنامه CSI-4 و 3-مصاحبه باليني بر اساس DSM-5 مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته ها : ميزان شيوع اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر در كودكان 1.6 درصد بود. رگرسيون لجستيك چندمتغيره نشان داد بيش فعالي/كمبود توجه (P=0.01, OR=2.03) نافرماني مقابله اي (P=0.000, OR=5.96) اختلال سلوك (P=0.003, OR=3.52) اضطراب فراگير (P=0.000, OR=7.99) و اضطراب اجتماعي (P=0.001 and OR=2.32) به طور معني داري شانس اختلال همبود با اختلال بي نظمي خلق اخلالگر را دارا است. اختلال افسردگي و ويژگي‌هاي جمعيت شناختي به طور معني دار شانس همبودي با اختلال بي نظمي خلق اخلالگر را نداشتند.نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش نشان داد كه ميزان شيوع اختلال بي‌نظمي خلق اخلالگر نزديك و مطابق با ميزان فراواني اين اختلال با توجه به DSM-5 هست؛ و با اختلالات هيجاني و رفتاري نيز همبودي بالايي دارد.