تاثير مداخله مجازي مديريت رفتاري والدين مبتني بر پروتكل گاتمن بر كاهش تنيدگي والديني در مادران و پرخاشگري كودكان در ايام شيوع كرونا

مقدمه: پژوهش حاضر باهدف بررسي اثربخشي مداخله مديريت رفتاري والدين مبتني بر پروتكل گاتمن(مربيگري هوش هيجاني والد) به صورت مجازي بر كاهش تنيدگي والديني در مادران و كاهش پرخاشگري فرزندان آن‌ها در سال 1400 در شهر بوشهرانجام گرفت.روش: در اين پژوهش كه از نوع شبه آزمايشي است، با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و بر اساس ملاك‌هاي ورود و خروج 31 نفر از مادران  داراي فرزند 6 تا 12 سال شهر بوشهر به‌صورت تصادفي در دو گروه‌ درمان مديريت رفتاري والدين مبتني بر مربيگري هوش هيجاني والد و گروه شاهد جايگزين شدند و به وسيله پرسشنامه تنيدگي والديني و پرسشنامه آخنباخ فرم والدين مورد ارزيابي ارزيابي گرفتند. اعتبار بسته درماني از طريق شاخص روايي محتوايي مورد تأييد قرار گرفت (94/.=CVI). جلسات مداخله در 11 جلسه 90 دقيقه‌اي تدوين و براي والدين توسط درمانگر اجرا شد. سپس داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون‌هاي تعقيبي مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند يافته ها : نتايج حاكي از اثربخشي اين مداخله بر كاهش استرس والديني در مادران(p= 0.03, f=5.02) و پرخاشگري كودكان(p= 0.03, f=5.55) نسبت به ليست انتظار در مراحل پس‌آزمون و پيگيري بود ؛ به‌طوركلي علاوه بر بهبود استرس والديني، ميزان پرخاشگري كودكان نيز كاهش‌يافته بود.نتيجه گيري: يافته هاي اين پژوهش بر تاثير اموزش مجازي مديريت رفتاري والدين مبتني بر پروتكل گاتمن بر بهبود تنيدگي والديني در مادران  و كاهش پرخاشگري كودكان تاكيد دارد،  بنابراين پيشنهاد مي شود، درمانگران از رويكرد مديريت رفتاري والدين مبتني بر پروتكل گاتمن درماني به‌عنوان يك روش مفيد بهره ببرند.