اثربخشي مصاحبه انگيزشي بر پرخاشگري و رفتارهاي پرخطر نوجوانان دختر

مقدمه: در عصر حاضر پرخاشگري و رفتارهاي پرخطر دوران نوجواني، سبب نگراني شده است زيرا اين دو اختلال روانشناختي زيربناي مشكلات رواني، جسمي، اجتماعي، رفتاري و آموزشي در آينده افراد خواهد بود. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير مصاحبه انگيزشي بر پرخاشگري و رفتارهاي پر خطر نوجوانان دختر انجام شد. روش كار : اين مطالعه ي شبه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه نوجوانان دختر كه محدوده ي سني آنها 18-16 سال بود كه در سال 1402 در دبيرستان هاي شهرستان ورامين مشغول به تحصيل بودند. تعداد 24 نفر از آنها با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفي در دو گروه ازمايش (12) و گروه كنترل (12) جايگزيني تصادفي شدند. ابزارهاي جمع‌آ‌وري داده‌ها شامل پرسشنامه پرخاشگري باس و پري و رفتارهاي پرخطر محمدخاني بودند. سپس برنامه مداخله درماني- آموزشي مصاحبه انگيزشي در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي به‌طور هفتگي، براي گروه آزمايش اجرا شد و گروه كنترل در طول اين مدت هيچگونه مداخله روانشناختي دريافت نكردند. يافته ها : با توجه به يافته هاي پژوهش مي توان گفت مداخله الگوي مصاحبه انگيزشي بر هر دو متغير پرخاشگري و رفتارهاي پرخطر نوجوانان دختر موثر بوده است (05/ 0 p). با توجه به ميانگين‌هاي تعديل شده مي‌توان نتيجه گرفت كه مداخله گروه الگوي مصاحبه انگيزشي توانست موجب كاهش معني‌دار پرخاشگري و همچنين كاهش معني‌دار رفتارهاي پرخطر شود.نتيجه‌گيري: مي‌توان از الگوي مصاحبه انگيزشي به‌منظور كاهش پرخاشگري و رفتارهاي پرخطر نوجوانان دختر استفاده نمود. مصاحبه انگيزشي به شركت كنندگان فرصت تجربه همدلي، توجه مثبت نامشروط و پذيرش خويشتن را در جلسه درمان ارائه داد. از اين روش مي توان براي پيشگيري از رفتارهاي پر خطر در دختران نوجوان استفاده كرد.