چارچوبي براي پذيرش مدلسازي اطلاعات ساختمان براساس عوامل حياتي موفقيت درسازمان‌هاي دولتي ايران

بخش معماري، مهندسي، ساخت و ساز و بهره برداري (AECO) در حال اتخاذ مدلسازي اطلاعات ساختمان (BIM) در سازمان‌هاي دولتي و خصوصي در سراسر جهان است. بخش دولتي نقش مهمي در القا و تشويق اجراي BIM در صنعت ايفا مي‌كند. با اين حال، فقدان تحقيقات جامع و يكپارچه در مورد عوامل حياتي براي پذيرش BIM در مقياس سازماني در سازمان‌هاي دولتي وجود دارد. هدف اصلي اين مطالعه ارائه چارچوبي به منظور تجزيه و تحليل عوامل حياتي موفقيت (CSFs) پياده‌سازي BIM در سازما‌‌ن‌هاي دولتي ايران است. اين روش شامل يك بررسي جامع ادبيات، يك مطالعه اكتشافي در سه نهاد دولتي ايران و يك نظرسنجي است كه با 68 متخصص ايراني كه درگير پذيرش در سازمان‌هاي دولتي بودند، انجام شد. روش‌هاي بكار رفته براي تجزيه و تحليل عوامل مدلسازي ساختاري تفسيري (ISM) است و براي تحليل كمي روابط و تعامل روابط ميان عوامل از روش ديمتل (DEMATEL) استفاده شده است. نتايج شامل پيشنهاد شانزده CSF، توسعه يك مدل و در نهايت، ايجاد چارچوبي براي پذيرش BIM توسط سازمان‌هاي دولتي با توجه به زمينه‌هاي BIM، CSF‌هاي اولويت‌بندي شده و سطوح تجزيه و تحليل است. سهم اصلي پژوهش حاضر، چارچوب پيشنهادي براي پذيرش BIM است، كه شامل يك رويكرد جامع و يكپارچه است كه مبتني بر مجموعه‌اي از CSF از سازمان‌هاي دولتي ايران است و درك بيشتري از ويژگي‌هاي قراردادي، نظارتي، فني، رويه‌اي و سياسي براي بخش دولتي را دارا مي‌باشد.