شكل ‌گيري فئوداليسم اداري در ايران امروز

از ‌نظر تحول تاريخي دولت در دوران دولت مدرن و از نظر برخي در دوران دولت فرامدرن به ‌سر مي‌بريم. در قانون اساسي جمهوري اسلامي نيز برخي از مؤلفه‌هاي دولت مدرن پذيرفته شده است، ازاين‌رو ساختار ادارۀ كشور نيز بايد بر اساس ساختار يك دولت مدرن استقرار يابد، اما نويسنده معتقد است در عمل در حوزۀ نحوۀ ادارۀ امور كشور نوعي فئوداليسم اداري در ايران شكل گرفته است كه آثار مخربي در ادارۀ كشور دارد. در اين مقاله وجود نهادهاي موازي، تأسيس نهادهاي فرا قانون اساسي، دادن اختيارات به مقامات به‌ويژه مقامات خارج از قوۀ مجريه، جهت اقدام در اموري كه خارج از وظايف ذاتي آنهاست، نفوذ اشخاص و مراجع غيررسمي در تصميمات دستگاه‌هاي عمومي از جلوه‌هاي شكل‌گيري فئوداليسم اداري در ايران است و اين امر نوعي عقب‌گرد در شيوۀ اداري كشور است. اين نحوۀ عملكرد موجب شده است كه تصميمات دستگاه‌هاي اداري غيرقطعي و متزلزل و تغييرپذير شوند، ازاين‌رو نويسنده معتقد است كه اولين گام براي اصلاح روند ادارۀ امور كشور و از بين بردن فئوداليسم اداري، تمركز امور در نهادهاي ذيصلاح قانوني بر اساس اصل تفكيك قوا و وظايف ذاتي هر دستگاه است.