تاثير يونيكونازول و كودهاي بيولوژيك بر عملكرد، شاخص‌هاي فلورسانس كلروفيل و برخي صفات فيزيولوژيك گندم تحت شرايط شوري خاك

ببه منظور بررسي تاثير يونيكونازول و كودهاي بيولوژيك بر عملكرد، شاخص‌هاي فلورسانس كلروفيل و برخي صفات فيزيولوژيك گندم تحت شرايط شوري خاك، آزمايش بصورت فاكتوريل بر پايه طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار در سال 1397 در گلخانه پژوهشي دانشگاه محقق اردبيلي انجام شد. تيمارها شامل شوري خاك در چهار سطح (عدم اعمال شوري به‌عنوان شاهد يا شوري 1.72 دسي‌زيمنس بر متر و اعمال شوري‌هاي 40، 80 و 120 ميلي‌مولار در خاك به ترتيب معادل 3.68، 7.37 و 11.06 دسي‌زيمنس بر متر) و كاربرد يونيكونازول و كودهاي زيستي در هفت سطح (قارچ ميكوريز، يونيكونازول، باكتري سودوموناس، ميكوريز با سودوموناس، ميكوريز با يونيكونازول، كاربرد ميكوريز با يونيكونازول و سودوموناس و شاهد) بود. مقايسه ميانگين‌ها نشان داد كه كاربرد تواًم ميكوريز با سودوموناس و يونيكونازول در شرايط عدم اعمال شوري، فلورسانس بيشينه (82.17 %)، فلورسانس متغير (287.5 %)، عملكرد كوانتومي (65.41 %)، شاخص كلروفيل (106.23 %)، ميزان نيتروژن برگ (76.66 %) و محتواي آب نسبي برگ پرچم (101.76 %) را در مقايسه با شوري 120 ميلي‌مولار خاك و عدم كاربرد يونيكونازول و كودهاي زيستي افزايش داد. بيشترين هدايت الكتريكي و فلورسانس حداقل (Fo) در بالاترين سطح شوري بدست آمد. همچنين كاربرد توام ميكوريز با سودوموناس و يونيكونازول در شرايط عدم اعمال شوري عملكرد تك بوته نسبت به شرايط عدم كاربرد كودهاي زيستي و يونيكونازول و در بالاترين سطح از شوري خاك حدود 108.84 درصد افزايش داد. براساس نتايج اين بررسي، به نظر مي‌رسد كاربرد كودهاي زيستي و يونيكونازول مي‌تواند در بهبود عملكرد گندم در شرايط شوري خاك پيشنهاد شود.