پاسخ شاخساره‌هاي باززايي شده مورد معطر (Myrtus communis L.) به شوري در شرايط كشت در شيشه

شوري يكي از مهمترين محدوديت‌هاي پيش روي رشد و پراكنش گياهان خشكي است. اين تنش با تحت تأثير قرار دادن پتانسيل اسمزي محيط اطراف ريشه ضمن ايجاد سميت براي گياه، به كاهش رشد، توليد محصول و اختلال در جذب عناصر غذايي مي‌انجامد. مورد معطر (Myrtus communis L.) درختچه اي زينتي- دارويي است كه به سبب دارا بودن تركيبات آروماتيك مفيد، استفاده در طب سنتي و استفاده در پروژه‌هاي مرمت اكوسيستم‌هاي طبيعي و فرسايش خاك از اهميت ويژه اي برخوردار است. مطالعات محدودي در خصوص پاسخ‌هاي فيزيولوژي و مقاومتي اين گياه به تنش انجام پذيرفته كه نتايج محدود موجود، تعميم آن را روي تمامي جمعيت‌ها دشوار مي‌سازد. در اين تحقيق تلاش شد تا ضمن بررسي ميزان باززايي و كميت رشد گياهچه‌هاي مورد معطر در شرايط كشت درون‌شيشه تحت 4 سطح شوري (0، 100، 150 و 250 ميلي مولار NaCl)‌، برخي پاسخ‌هاي فيزيولوژي گياه نظير تغييرات محتواي رنگيزه‌اي و RWC، پايداري غشاهاي سلولي، محتواي پرولين برگ، مقدار راديكال‌هاي فعال اكسيژن، پارامترهاي بيوشيميايي و فعاليت برخي آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني مورد سنجش و ارزيابي قرار گيرد. نتايج مؤيد آن بود كه سطوح متوسط و شديد شوري (به ترتيب 150 و 250 ميلي مولار NaCl) تاثيرات قابل ملاحظه-اي بر پارامترهاي رشد و نموي، پايداري غشاء، ميزان كربوهيدرات و آميدها و نيز ميزان كلروز و نكروز برگ داشته است. نتايج همچنين نشان داد كه RWC، ميزان كلروفيل و درصد شاخص مقاومت تنها در شوري شديد و ميزان ليپيد و پرولين، فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيدان و ميزان ROS، در همه سطوح شوري تحت تأثير قرار گرفتند.