طراحي و اعتبارسنجي الگوي تطبيقي تأثير توسعه مديريت منابع انساني بر عملكرد سازماني از ديدگاه مديران و كاركنان

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر طراحي  و اعتبارسنجي الگوي تطبيقي تأثير توسعه مديريت منابع انساني بر عملكرد سازماني از ديدگاه مديران و كاركنان با نقش ميانجيگري فرهنگ سازماني، تعهد سازماني و حفظ كاركنان در دانشگاه هاي آزاد اسلامي استان فارس بود. روش شناسي: روش پژوهش از نظر هدف، كاربردي و ازنظر گردآوري داده‌ها، روش آميخته اكتشافي بود. مشاركت كنندگان در اين پژوهش در بخش كيفي شامل مديران و كاركنان خبره دانشگاه هاي آزاد  اسلامي استان فارس بود كه از بين آن‌ها تعداد 10 نفر با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. همچنين، در بخش كمي، جامعه آماري پژوهش شامل كليه مديران و كاركنان دانشگاه هاي آزاد اسلامي استان فارس بود كه با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي با تخصيص متناسب تعداد 357 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. اطلاعات مورد نياز در بخش كيفي براي طراحي الگوي پژوهش با مصاحبه باز نيمه ساختاريافته و در بخش كمي با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته كه شامل 5 سازه (متغير)، 21 بعد و 72 سؤال در قالب طيف ليكرت 5 تايي بود، جمع آوري شد. براي تعيين روايي و پايايي ابزار پرسشنامه مذكور به ترتيب از روش‌هاي روايي همگرا، ضريب آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي استفاده شد . يافته ها: نتايج آزمون معادلات ساختاري از ديدگاه مديران نشان داد كه دو متغير فرهنگ سازماني و تعهد سازماني بر رابطه بين مديريت منابع انساني و عملكرد سازمان اثر ميانجي و معنادار دارد اما حفظ كاركنان بر رابطه مذكور اثر ميانجي ندارد. هم چنين، مشخص شد كه از ديدگاه كاركنان، هر سه متغير فرهنگ سازماني، تعهد سازماني و حفظ كاركنان روي رابطه مديريت منابع انساني و عملكرد سازماني از ديدگاه كاركنان اثر واسطه اي و معنادار دارد. نتيجه گيري: تطبيق دو مدل از دو ديدگاه حاكي از آن است كه هم مديران و هم كاركنان معتقدند كه فرهنگ سازماني و تعهد سازماني رابطه بين مديريت منابع انساني و عملكرد سازمان را ميانجيگري مي كنند، اما حفظ كاركنان صرفاً از ديدگاه كاركنان مي‌تواند رابطه بين مديريت منابع انساني و عملكرد سازمان را ميانجيگري نمايد.